All Activity

This stream auto-updates     

  1. Yesterday
  2. Last week
  3. Μία ακόμα υπηρεσία εντάσσει ο ΕΟΠΥΥ στον Φάκελο Ασφάλισης Υγείας (ΦΑΥ) που δίνει στον ασφαλισμένο πρόσβαση στην ενημέρωση για κάθε πράξη που εκτελείται στον ΑΜΚΑ του μέσω μηνύματος που θα λαμβάνει στο κινητό του. Ήδη από τις 9 Ιουλίου ο γιατρός υποχρεούται να δηλώνει τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου του ασθενούς, ώστε οι ενημερώσεις εκτέλεσης γνωματεύσεων, να φτάνουν στον ενδιαφερόμενο μέσω sms. Στην περίπτωση που ο ασφαλισμένος καταχωρήσει ο ίδιος το κινητό του στον Φάκελο Ασφάλισης Υγείας (ΦΑΥ), τότε αυτό θα δηλώνεται αυτόματα, σε κάθε επόμενη έκδοση γνωματεύσεων, ώστε να λαμβάνει ασφαλή πληροφόρηση. Για τις γνωματεύσεις που απαιτούν έγκριση, όπως οι ειδικές θεραπείες, νοσηλείες κλπ, αυτές θα αποστέλλονται ηλεκτρονικά από τους ιατρούς, στις αρμόδιες επιτροπές ελεγκτών ιατρών, επισυνάπτοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Με την έκδοση της απόφασης έγκρισης, ο ασφαλισμένος ενημερώνεται αυτόματα, μέσω του ΦΑΥ και η γνωμάτευση γίνεται διαθέσιμη προς εκτέλεση. Σε περιπτώσεις που προκύπτει αναντιστοιχία στην ορθότητα των ενημερώσεων, δηλαδή εφόσον διαπιστωθεί πράξη η οποία δεν έχει πραγματοποιηθεί ο ασφαλισμένος μπορεί να προχωρήσει σε ένσταση μέσω της εφαρμογής Δηλώσεων Εναντίωσης περιγράφοντας το κομμάτι που αμφισβητεί (συνταγογράφηση, επίσκεψη σε ιατρό) και το αίτημα να διαβιβαστεί αυτόματα στις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες, για την αποκατάσταση του ιατρικού του ιστορικού. Τέλος υπογραμμίζεται ότι οι παροχές, εκτός συμβεβλημένων παρόχων υγείας, που υποβάλλονται από τους ασφαλισμένους για αποζημίωση ως ατομικά αιτήματα, μέσω του GOV.GR ή των Κ.Ε.Π., επισυνάπτοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά, αποστέλλονται ηλεκτρονικά στις ΠΕ.ΔΙ. Με την έκδοση τής εγκριτικής απόφασης, ο ασφαλισμένος ενημερώνεται αυτόματα, μέσω του ΦΑΥ, και τα χρήματα κατατίθενται στον IBAN που έχει δηλώσει. Όλες οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες, μέσω του ΦΑΥ, προσφέρονται στους ασφαλισμένους και τα ανήλικα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους. Κάθε κάτοχος ΑΦΜ δύναται να χρησιμοποιήσει τον ΦΑΥ με προσωπικούς κωδικούς. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  4. Με αφορμή τις υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουμε τις τελευταίες ημέρες στην χώρα μας η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία δράττεται της ευκαιρίας να ενημερώσει τους πολίτες -και ιδιαίτερα τους Καρδιοπαθείς- για τα μέτρα προστασίας που θα πρέπει να λαμβάνουν. Τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε συχνά το πρόβλημα της υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος με κύριες επιπλοκές τις κράμπες από υπερθερμία, την εξάντληση και σπανιότερα την πολύ- οργανική ανεπάρκεια λόγω υπερθερμίας (heat shock). Επίσης έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στην συχνότητα εισαγωγών οξέων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε περιόδους καύσωνα, που φαίνεται να συσχετίζονται με την παρατηρούμενη αύξηση των συγκεντρώσεων των σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, του SO2 αλλά και του όζοντος, που προάγουν την φλεγμονώδη διεργασία. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι οι καύσωνες του 1976 και του 1995 στην πόλη του Λονδίνου συνδέθηκαν με 15% αύξηση της ολικής θνησιμότητας κατά τη διάρκεια των ημερών της αυξημένης θερμοκρασίας, ενώ ο καύσωνας του Ιουλίου του 1987 στην Αθήνα, συσχετίστηκε από 2000 επιπλέον θανάτους, δηλαδή σε 97% αύξηση της ημερήσιας θνητότητας. Τα σύνδρομα υπερθερμίας μπορεί να παρατηρηθούν και σε σχετικά χαμηλότερες θερμοκρασίες περιβάλλοντος (>32oC) με υψηλή σχετική υγρασία (>60%) κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα, σε αλκοολικούς ή πάσχοντες από ψυχικές ασθένειες, άτομα που λαμβάνουν αντιψυχωσικά φάρμακα, διουρητικά, αντιχολινεργικά , ή σε άτομα που ζουν σε μη καλά αεριζόμενους χώρους χωρίς κλιματισμό. Τα σύνδρομα αυτά είναι πιο συνήθη να εκδηλωθούν κατά τις πρώτες μέρες του καύσωνα όπου ο οργανισμός δεν έχει ακόμα εγκλιματιστεί. Ο εγκλιματισμός χρειάζεται 7 με 14 ημέρες έκθεσης. Με τον εγκλιματισμό μειώνεται ο ουδός εμφάνισης ιδρώτα έτσι το άτομο ιδρώνει σε χαμηλότερη βασική θερμοκρασία. Ο ιδρώτας είναι ο πιο αποτελεσματικός φυσικός μηχανισμός ενάντια στην θερμοπληξία και μπορεί να παρατηρηθεί με μικρή ή και καμία μεταβολή της βασικής θερμοκρασίας του σώματος. Όσο ο ιδρώτας παραμένει το άτομο μπορεί να αντέξει ιδιαίτερες υψηλές θερμοκρασίες αρκεί να αντικαθιστά το νάτριο και το νερό που χάνεται. Έτσι ο οργανισμός σε κατάσταση υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος ενεργοποιεί διάφορους θερμορυθμιστικούς μηχανισμούς, προκειμένου να εμποδίσει την άνοδο της θερμοκρασίας του και να αποβάλει την περίσσεια θερμότητας. Προκαλείται αγγειοδιαστολή, ώστε τα αγγεία που βρίσκονται κοντά στο δέρμα να αποβάλουν θερμότητα προς το περιβάλλον. Αντισταθμιστικά, η καρδιά αυξάνει τη συχνότητά της, ώστε να διατηρήσει σταθερή την παροχή αίματος στα όργανα (ταχυκαρδία). Ενεργοποιούνται οι ιδρωτοποιοί αδένες και η θερμότητα αποβάλλεται με εξάτμιση. Αυξάνεται η συχνότητα και το βάθος της αναπνοής για την αποβολή του θερμού αέρα. Η πολλή ζέστη μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα που μπορεί να κυμαίνονται από αδυναμία, εξάντληση, κράμπες, μέχρι και την, απειλητική για τη ζωή, θερμοπληξία. Οι καρδιοπαθείς (ιδίως οι ηλικιωμένοι) ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου. Όσον αφορά τη διατροφή, το καλοκαίρι θα πρέπει να αλλάξουμε τις διατροφικές μας συνήθειες ώστε να μην επιβαρύνεται ο οργανισμός. Θα πρέπει να τρώμε πολλά φρούτα, λαχανικά, σαλάτες και να πίνουμε πολλούς χυμούς και νερό. Ύποπτα συμπτώματα που θα πρέπει να οδηγήσουν τους καρδιολογικούς ασθενείς στον ιατρό τους: Θωρακική δυσφορία που επεκτείνεται στην κάτω γνάθο και ενδεχομένως αντανακλά στην πλάτη ή το χέρι (δηλωτικά στηθαγχικού πόνου). Δύσπνοια. Αδυναμία / Καταβολή δυνάμεων. Ελαττωμένο επίπεδο συνείδησης/Σύγχυση. Αίσθημα παλμών/Ταχυκαρδία. Κεφαλαλγία/Ζάλη. Εκδηλώσεις θερμοπληξίας. Πρόδρομα συμπτώματα είναι η δίψα, η αδυναμία, η ζάλη, ο ίλιγγος, ο πονοκέφαλος και η ναυτία. Όψιμα ο ασθενής παρουσιάζει απώλεια των αισθήσεων, σύγχυση, σπασμούς, λήθαργο και κώμα. Γενικές οδηγίες: Αποφυγή του ηλίου κατά τις ώρες υψηλής ακτινοβολίας (11.00-16.00). Αποφυγή της βαριάς σωματικής εργασίας και της υπερβολικής άθλησης, ιδιαίτερα σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία ή υγρασία. Αποφυγή των πολύωρων ταξιδιών με αστικά μέσα συγκοινωνίας κατά τη διάρκεια της υψηλής ζέστης. Κατανάλωση άφθονων υγρών (έως 1,5 - 2 λίτρα). Αποφυγή των μεγάλων γευμάτων. Περιορισμός των οινοπνευματωδών ποτών όπως και των ποτών που περιέχουν πολλή καφεΐνη Εάν η εφίδρωση είναι μεγάλη, προσθήκη αλατιού σε μικρές ποσότητες στη διατροφή για να εξισορροπηθεί η απώλεια ηλεκτρολυτών. Κατανάλωση άφθονων φρούτων και λαχανικών. Κατά τη διάρκεια της ημέρας αρκετά ντους με χλιαρό νερό. Τροποποίηση της αντιυπερτασικής αγωγής. Οι υπερτασικοί το καλοκαίρι χρειάζονται μικρότερες δόσεις φαρμάκων γιατί η πίεση μειώνεται με τη ζέστη. Τροποποίηση της αγωγής καρδιακής ανεπάρκειας. Αναπροσαρμογή της δοσολογίας φαρμάκων όπως τα διουρητικά και τα αγγειοδιασταλτικά γιατί υπάρχει ο κίνδυνος των ηλεκτρολυτικών διαταραχών και της αφυδάτωσης. Το ταξίδι με αεροπλάνο ή άλλο μέσο απαγορεύεται στους ασθενείς με πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή στηθάγχη, πρόσφατη επέμβαση by pass ή απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας. Γενικά όσοι έχουν μόνιμους καρδιακούς βηματοδότες μπορούν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο. Όμως κάποια είδη βηματοδοτών και εμφυτεύσιμων απινιδωτών απορρυθμίζονται από τα συστήματα ασφαλείας του αεροδρομίου. Καλό είναι οι ασθενείς να έχουν μαζί τους «την ταυτότητα» του βηματοδότη ή απινιδωτή. Κάθε καρδιοπαθής πρέπει οπωσδήποτε να έχει όλα τα απαραίτητα φάρμακα που χρειάζεται μαζί του, το όνομα και τα τηλέφωνα του γιατρού του, και τις απαραίτητες πληροφορίες για την πάθηση και την περίθαλψή του. Θάλασσα: Αποφυγή των επικίνδυνων ωρών του ήλιου, μεταξύ 12 - 4 μ.μ. H επαφή με το νερό να γίνεται σταδιακά. Να έχουν μεσολαβήσει τουλάχιστον 2 ώρες από το τελευταίο γεύμα. Κολύμβηση για 30 - 45 λεπτά την ημέρα (έστω και σε ήπια ένταση), γιατί το ευεργετικό όφελος της άσκησης είναι τότε περισσότερο εμφανές. Βουνό: Σε μεγάλο υψόμετρο υπάρχει μείωση του οξυγόνου και μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης αυξάνει την αρτηριακή πίεση και η μείωση του οξυγόνου αναγκάζει τον οργανισμό να κάνει συχνότερες, βαθύτερες αναπνοές, με αύξηση της καρδιακής συχνότητας. Εάν το υψόμετρο >2500μ. μπορεί να προκληθεί πονοκέφαλος, ζάλη, ταχυπαλμία, πνευμονικό οίδημα, συνεπώς καλό είναι οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να αποφεύγουν τα μεγάλα υψόμετρα. Βρισκόμαστε ακόμα όμως αντιμέτωποι με την πανδημία του COVID-19. Οι υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος και η σταδιακή επαναφορά στην κανονικότητα δεν θα πρέπει να μας εφησυχάζουν. Έχουμε μπει σε νέα φάση κατά την οποία ο ιός μπορεί να μην φαίνεται, ωστόσο παραμένει και μας απειλεί. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει αυξημένη εγρήγορση και να ακολουθούμε σχολαστικά τους κανόνες προστασίας τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο. Το θέμα της λειτουργίας των κλιματιστικών μηχανημάτων είναι ένα σοβαρό ζήτημα που μας απασχολεί γιατί δεν είναι ο κορωνοϊός ο μόνος κίνδυνος, αποτελούν και οι υψηλές θερμοκρασίες απειλή ειδικά για τις ευπαθείς ομάδες. Το σοβαρό θέμα της χρήσης κλιματιστικών που μπορούν να αποτελέσουν πηγή διασποράς του ιού έχει απασχολήσει την Πολιτεία και συνιστάται η χρήση νωπού αέρα και ο καλός εξαερισμός των χώρων. Έχει συστηθεί σε επαγγελματικούς χώρους να γίνεται ρύθμιση των κεντρικών μονάδων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρχει ανακυκλοφορία του αέρα. Όσον αφορά τα οικιακά κλιματιστικά συστήνεται να παραμένει ανοιχτό το παράθυρο και να λειτουργούν σε υψηλότερη θερμοκρασία, ενώ να ρυθμίζετε η ροή του αέρα να μην έχει φορά πάνω στα άτομα που βρίσκονται στο χώρο. Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία συνιστά στους πολίτες την τήρηση όλων των μέτρων μερικής κοινωνικής αποστασιοποίησης και προσωπικής ασφάλειας, την αποφυγή έκθεσης σε περιβάλλον υψηλής θερμοκρασίας, την καλή ενυδάτωση και καλή διατροφή, ενώ για ασθενείς με καρδιολογικά νοσήματα που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή και διουρητικά την αναζήτηση συμβουλής από τον θεράποντα Καρδιολόγο τους για το ισοζύγιο υγρών που θα ακολουθούν. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  5. Το σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών ή αλλιώς κήλη των αθλητών (sports hernia) είναι πάθηση που αντιμετωπίζουν χιλιάδες αθλητές και γενικότερα αθλούμενοι (άντρες και γυναίκες). Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, άλγος στην περιοχή της βουβωνικής χώρας και στην ηβική σύμφυση, τόσο έντονο μερικές φορές, που, στο παρελθόν έχει αναγκάσει μεγάλους αθλητές να διακόψουν την καριέρα τους, τονίζει ο δρ Διαμαντής Ε. Θωμάς, M.D. PH.D. F.A.C.S., Διευθυντής Γενικός Χειρουργός στο Metropolitan Hospital. Ας σημειωθεί δε, ότι η κήλη αυτού του τύπου αποτελεί το 2 με 5 % όλων των αθλητικών τραυματισμών. Πώς δημιουργείται; Ο αιτιολογικός μηχανισμός αυτής της πάθησης είναι ο οξύς ή χρόνιος τραυματισμός που μπορεί μεν να συμβεί σε κάθε αθλήτρια ή αθλητή, αλλά, λόγω συγκεκριμένων κινήσεων, «φαίνεται να προτιμά» ποδοσφαιριστές (πολλά σουτ) και καλαθοσφαιριστές (πολλά άλματα). Έτσι έχουμε διάχυτο άλγος επιδεινούμενο με την άσκηση και ιδιαίτερα κατά την έκταση των ισχίων, το στρίψιμο και τη στροφή. Ο πόνος αντανακλά στον προσαγωγό ή στους όρχεις, και γίνεται εντονότερος με τον βήχα, ή το φτέρνισμα, ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα: Xαλάρωσης του έξω βουβωνικού στομίου, ρήξης της απονεύρωσης του έξω λοξού μυός, διαχωρισμού του βουβωνικού συνδέσμου, ρήξης του κοινού καταφυτικού τένοντα, ρήξης της απονεύρωσης του εγκάρσιου κοιλιακού. Πώς γίνεται η διάγνωση; Η διερεύνηση του βουβωνικού άλγους στους αθλητές απαιτεί μεγάλη εμπειρία από τον ιατρό για δύο λόγους: α) η ανατομία της περιοχής είναι πολύπλοκη, β) συνήθως συνυπάρχουν 2 με 3 διαφορετικοί τραυματισμοί. Κλινικά είναι δύσκολο να γίνει διαχωρισμός ανάμεσα στην κήλη των αθλητών και στα άλλα αίτια βουβωνικού άλγους. Για τη διαφοροδιάγνωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ακτινογραφίες, υπέρηχους, κηλογραφίες, μαγνητική τομογραφία ώστε να αποκλείσουμε τις άλλες αιτίες. Ποια είναι η θεραπεία; Η συντηρητική θεραπεία με φάρμακα και φυσιοθεραπεία συνήθως αποτυγχάνει αλλά μπορεί να δοκιμαστεί σε περιπτώσεις αβέβαιης διάγνωσης. Ωστόσο, η κατεξοχήν θεραπεία είναι επεμβατική. Η επέμβαση, τα τελευταία χρόνια, πραγματοποιείται ρομποτικά ή λαπαροσκοπικά με την τεχνική e-TEP, δηλαδή με εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση, και αποτελεί ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει αυτή τη στιγμή παγκοσμίως για τη θεραπεία αυτού του προβλήματος. Λαπαροσκοπική ή ρομποτική αντιμετώπιση της κήλης, με εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση Η εξέλιξη της ιατρικής και της τεχνολογίας έχει βοηθήσει να ξεπεραστούν με επιτυχία τα όποια προβλήματα του παρελθόντος, με αποτέλεσμα σήμερα η αποκατάσταση της κήλης ρομποτικά ή λαπαροσκοπικά με εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση (e-TEP) να διαρκεί μόλις 40 με 50 λεπτά και να έχει ποσοστό επιτυχίας που ξεπερνά το 98%. Η προσπέλαση αυτή με τη χρήση πλέγματος προσφέρει αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με το ανοιχτό χειρουργείο και έχει καθιερωθεί πλέον ως μέθοδος επιλογής. Πραγματοποιείται μέσα από 3 τομές των 5 χιλιοστών στο δέρμα, χωρίς διατομή περιτονιών, απονευρώσεων ή μυών, με άμεση συνέπεια την ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου και την ταχεία επιστροφή της αθλήτριας ή του αθλητή στους αγωνιστικούς χώρους (ταχύτατη ανάρρωση). Αξίζει να αναφερθεί ότι όταν το πρόβλημα είναι αμφοτερόπλευρο η λαπαροσκοπική αποκατάσταση γίνεται από τις ίδιες τομές και για τις δύο πλευρές. Το σημαντικότερο όμως, είναι το γεγονός ότι η παραμονή της αθλήτριας ή του αθλητή στο νοσοκομείο περιορίζεται σε λίγες μόνο ώρες μέχρι το πολύ μία μέρα. Το χειρουργημένο άτομο μπορεί να περπατήσει και να καθίσει την ίδια μέρα, ενώ η επιστροφή του στις καθημερινές του δραστηριότητες όπως είναι το μπάνιο, το ανέβασμα μιας σκάλας, η οδήγηση, το σήκωμα βάρους μέχρι πέντε κιλά, ακόμα και οι σεξουαλικές δραστηριότητες, γίνεται μέσα σε διάστημα τριών με πέντε ημερών. Επιπλέον, η ρομποτική ή η λαπαροσκοπική επέμβαση, εγγυώνται άριστο αισθητικό αποτέλεσμα αφού δεν υπάρχει ουλή, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζουν ελαχιστοποίηση των φλεγμονών, των μετεγχειρητικών λοιμώξεων και αποφυγή τραυματισμού των σπλάχνων. Έτσι, το 95% των χειρουργημένων αθλητριών/αθλητών επανέρχεται μετά από 4-6 εβδομάδες στις κανονικές αθλητικές του δραστηριότητες, σε αντίθεση με τις περιπτώσεις ανοιχτής επέμβασης όπου το αντίστοιχο διάστημα είναι 3-4 μήνες. Ποια είναι η καλύτερη περίοδος για την επέμβαση; Η καλύτερη περίοδος για την αποκατάσταση της κήλης των αθλητών είναι το καλοκαίρι, καθώς η πλειοψηφία των αθλητών και περισσότερο οι ποδοσφαιριστές και οι καλαθοσφαιριστές βρίσκονται εκτός αθλητικών υποχρεώσεων. Επιπλέον, το γεγονός ότι η περίοδος αποθεραπείας διαρκεί εν προκειμένω μόλις 4 με 6 εβδομάδες δίνει σε κάθε αθλητή με πρόβλημα κήλης τη δυνατότητα να την αντιμετωπίσει χωρίς πίεση χρόνου. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  6. Μια κοινοπραξία ερευνητών και φαρμακευτικών εταιρειών στη Βρετανία έχει υιοθετεί μια ριζικά καινοτόμα προσέγγιση για την κατάθλιψη, εστιάζοντας σε φάρμακα που στοχεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και όχι το νευρικό σύστημα. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η φλεγμονή -η οποία είναι ήδη γνωστή ως αιτία πολλών ασθενειών ολόκληρου του σώματος- εμπλέκεται επίσης σε ασθένειες του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων των ψυχιατρικών καταστάσεων όπως η κατάθλιψη. Παρά τον υψηλό επιπολασμό της, η ασθένεια είναι ελάχιστα κατανοητή. Συχνά θεωρείται ως μια διαταραχή της χημείας του εγκεφάλου και αντιμετωπίζεται με ψυχανάλυση και φάρμακα που έχουν σχεδιαστεί για να εξισορροπούν την χημεία του εγκεφάλου. Η φλεγμονή είναι η αντίδραση του σώματος στον τραυματισμό ή τη μόλυνση. Κύτταρα και πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος κινητοποιούνται για να αντιμετωπίσουν τον τραυματισμό, κάνουν τη δουλειά τους και στη συνέχεια αποστρατεύονται. Ωστόσο, η φλεγμονή, όταν δεν ελέγχεται σωστά, μπορεί να προκαλέσει βλάβη και ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Αυτοί οι τύποι ασθενειών ελέγχονται συχνά με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, δηλαδή φάρμακα που καταστέλλουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Πρόσφατα, έχει προταθεί ότι η κατάθλιψη είναι μια φλεγμονώδης ασθένεια. Τα πρώτα στοιχεία προήλθαν από άτομα με αυτοάνοσες ασθένειες όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η ψωρίαση που είχαν συγχρόνως σοβαρή κατάθλιψη. Όταν αυτοί οι άνθρωποι υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τόσο η αρθρίτιδα όσο και η κατάθλιψή τους βελτιώθηκαν, υποδηλώνοντας ότι η φλεγμονή στο σώμα επηρεάζει τον εγκέφαλο και αυτό προκαλεί κατάθλιψη. Φυσικά, η κατάθλιψη των ασθενών μπορεί να βελτιώνεται επειδή τα συμπτώματα της ασθένειας υποχωρούν, αλλά αποδείχθηκε ότι ορισμένα άτομα με κατάθλιψη και καμία άλλη ασθένεια είχαν αυξημένα επίπεδα δεικτών φλεγμονής στο αίμα τους. Επίσης όταν εξετάστηκαν οι εγκέφαλοι με απεικονίσεις, υπήρχαν ενδείξεις φλεγμονής. Μια ομάδα επιστημόνων του Ηνωμένου Βασιλείου συνεργάστηκε με ερευνητές από διάφορες φαρμακευτικές εταιρείες για να διερευνήσει εάν οι διαταραχές της διάθεσης, όπως η κατάθλιψη, και οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν στοχεύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα. Η ομάδα ονομάζεται NIMA (Neuroimmunology of Mood Disorders and Alzheimer's Disease). Το πρώτο στάδιο της εργασίας ήταν η ανάπτυξη εξετάσεων αίματος και απεικόνισης του εγκεφάλου που μπορούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια τα άτομα που έχουν κατάθλιψη και η οποία σχετίζεται με φλεγμονή του σώματος και του εγκεφάλου. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  7. Πρόσφατα (27/07/21) τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) συστήνουν εκ νέου στους Αμερικανούς να φοράνε μάσκες σε εσωτερικούς χώρους. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα. Πιο συγκεκριμένα, το CDC συστήνει τη χρήση μασκών στα σχολεία και σε περιοχές όπου υπάρχει σημαντική ή αρκετά αυξημένη μεταδοτικότητα του SARS-CoV-2. Περιοχές με σημαντική μεταδοτικότητα χαρακτηρίζονται όσες έχουν μεταξύ 50 και 100 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους σε χρονική περίοδο 7 ημερών, ενώ περιοχές με αρκετά υψηλή μεταδοτικότητα χαρακτηρίζονται όσες έχουν περισσότερες από 100 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους σε περίοδο 7 ημερών. Η νέα σύσταση αφορά και τους πλήρως εμβολιασμένους έναντι της COVID-19. Ειδικά για τα σχολεία συστήνεται η καθολική χρήση μασκών από μαθητές, δασκάλους, λοιπό προσωπικό και επισκέπτες ανεξάρτητα από την εμβολιαστική κατάσταση του καθενός. Απώτερος σκοπός είναι η διασφάλιση της ομαλής επανόδου στη δια ζώσης διδασκαλία με την έναρξη του νέου σχολικού έτους το ερχόμενο φθινόπωρο. Η απόφαση αυτή έρχεται ουσιαστικά να άρει την προηγούμενη απόφαση του CDC τον Μάιο 2021 σύμφωνα με την οποία οι Αμερικάνοι θα μπορούσαν να κυκλοφορούν χωρίς μάσκα στους περισσότερους χώρους. Ωστόσο, η κατάσταση είναι πλέον αρκετά διαφορετική συγκριτικά με τον περασμένο Μάιο που υπήρχε σαφής πτωτική τάση των νέων κρουσμάτων. Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει καταγραφεί κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων COVID-19 στις ΗΠΑ, το οποίο αποδίδεται κυρίως στην επικράτηση του στελέχους δέλτα του SARS-CoV-2 που είναι ικανό να προκαλέσει λοίμωξη ακόμα και σε πλήρως εμβολιασθέντες. Υπολογίζεται ότι το στέλεχος δέλτα ευθύνεται για μια αύξηση της τάξης του 300% στα νέα κρούσματα COVID-19 από τις 19 Ιουνίου έως τις 23 Ιουλίου 2021. Στο Λος Αντζελες των ΗΠΑ το ποσοστό των λοιμώξεων COVID-19 σε πλήρως εμβολιασμένους ήταν 2% το Μάρτιο, 5% των Απρίλιο, 11% το Μάιο και έφτασε το 20% τον Ιούνιο του 2021. Η Διευθύντρια του CDC, Δρ Rochelle Walensky, δήλωσε ότι τα νεότερα δεδομένα είναι αρκετά ανησυχητικά, καθώς δείχνουν ότι ακόμα και οι πλήρως εμβολιασθέντες μπορεί να μολυνθούν από το νέο στέλεχος δέλτα και μάλιστα να το μεταδώσουν και σε άλλα άτομα, παρόλο που η πλειοψηφία των περιπτώσεων αφορά ανεμβολίαστους. Σύμφωνα με το CDC, το νέο στέλεχος του SARS-CoV-2 είναι ένας πολύ μεταδοτικός ιός, όπως η ιλαρά και η ανεμοβλογιά. Κάθε κρούσμα που φέρει το στέλεχος δέλτα μεταδίδει τον ιό σε 8 με 9 άτομα κατά μέσο όρο. Συγκριτικά, πέρυσι κάθε κρούσμα COVID-19 μετέδιδε τον ιό σε 2 άτομα κατά μέσο όρο και έτσι ο SARS-CoV-2 έμοιαζε περισσότερο με κοινό κρυολόγημα ως προς τη μεταδοτικότητα. Σύμφωνα με τη Walensky, η νέα οδηγία του CDC δίνει ένα μήνυμα ακόμα και στους εμβολιασμένους ότι θα πρέπει να συνεχίσουν να είναι προσεκτικοί καθώς μπορούν δυνητικά να είναι φορείς του ιού και να τον μεταδώσουν σε άλλους. Βεβαίως σημειώνει ότι η μεγαλύτερη αύξηση των κρουσμάτων παρατηρείται σε περιοχές με χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη και απευθύνει έκκληση σε όλους τους πολίτες να εμβολιαστούν το συντομότερο δυνατό ώστε οι απώλειες από το νέο πανδημικό κύμα του SARS-CoV-2 να είναι όσο το δυνατό λιγότερες. Αξίζει να σημειωθεί ότι το εμβόλιο συνεχίζει να μειώνει τον κίνδυνο σοβαρής νόσου ή θανάτου κατά 10 φορές και τον κίνδυνο λοίμωξης COVID-19 κατά 3 φορές. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  8. Παρά την υψηλή αποτελεσματικότητα του εμβολίου mRNA BNT162b2 (Pfizer/BioNTech) έναντι του SARS-CoV-2, έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις λοίμωξης COVID-19 σε πλήρως εμβολιασθέντες. Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν την πρόσφατη δημοσίευση των M. Bergwerk και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England Journal of Medicine “Covid-19 Breakthrough Infections in Vaccinated Health Care Workers, July 28, 2021, DOI: 10.1056/NEJMoa2109072”. Οι ερευνητές πραγματοποίησαν εκτεταμένους ελέγχους σε επαγγελματίες υγείας οι οποίοι ήταν συμπτωματικοί ή είχαν γνωστή επαφή με κρούσμα COVID-19 στο μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο του Ισραήλ. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν επιδημιολογικές μελέτες, δοκιμασίες PCR, δοκιμασίες αντιγόνου rapid tests, ορολογικές δοκιμασίες και γονιδιωματική αλληλούχιση. Επιπλέον, διερευνήθηκε η συσχέτιση του τίτλου των εξουδετερωτικών αντισωμάτων κατά την περίοδο πέριξ της διάγνωσης με την πιθανότητα λοίμωξης COVID-19 σε πλήρως εμβολιασθέντες (“breakthrough infections”). Μεταξύ 1497 πλήρως εμβολιασθέντων επαγγελματιών υγείας με διαθέσιμα δεδομένα ελέγχου με PCR, καταγράφηκαν 39 περιπτώσεις λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2. Ενδιαφέρον εύρημα αποτελεί το γεγονός ότι ο τίτλος των εξουδετερωτικών αντισωμάτων στους ασθενείς με COVID-19 κατά την περίοδο πέριξ της διάγνωσης της λοίμωξης ήταν χαμηλότερος κατά 64% συγκριτικά με αντίστοιχους επαγγελματίες υγείας που δεν νόσησαν. Επιπλέον, μεταξύ όσων νόσησαν με COVID-19, όσοι είχαν υψηλότερους τίτλους εξουδετερωτικών αντισωμάτων πέριξ της διάγνωσης, εμφάνισαν χαμηλότερη μολυσματικότητα με βάση τον αριθμό των κύκλων θετικοποίησης της PCR έναντι του SARS-CoV-2 (Ct value). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες λοιμώξεις στους πλήρως εμβολιασθέντες επαγγελματίες υγείας ήταν ήπιες ή ασυμπτωματικές. Ωστόσο ένα 19% των ασθενών είχαν εμμένοντα συμπτώματα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες. Το κυρίαρχο στέλεχος που ανιχνεύτηκε στο 85% των δειγμάτων ήταν το B.1.1.7 (άλφα). Συνολικά, 74% των ασθενών εμφάνισαν υψηλό ιικό φορτίο (<30 κύκλοι θετικοποίησης PCR) κατά τη διάρκεια της λοίμωξης COVID-19. Ωστόσο, μόλις 17 (59%) εμφάνισαν θετική δοκιμασία αντιγόνου κατά την ίδια χρονική περίοδο. Τέλος, δεν καταγράφηκαν δευτερογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της COVID-19. Συμπερασματικά, η ανίχνευση λοιμώξεων COVID-19 μεταξύ πλήρως εμβολιασθέντων επαγγελματιών υγείας συσχετίστηκε με τους τίτλους των εξουδετερωτικών αντισωμάτων κατά τη χρονική περίοδο της διάγνωσης. Τα επίπεδα εξουδετερωτικών αντισωμάτων ήταν χαμηλότερα σε αυτούς που μολύνθηκαν. Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούσαν ασυμπτωματικές λοιμώξεις ή είχαν ήπια βαρύτητα, παρόλο που καταγράφηκαν εμμένοντα συμπτώματα σε ορισμένους ασθενείς. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει τα εξουδετερωτικά αντισώματα έναντι του SARS-CoV-2 ως προβλεπτικό παράγοντα για μόλυνση από τον ιό. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  9. Χθες Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2021, στις 9:30 πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη με εκπροσώπους της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ). Κατά τη διάρκεια της συνάντησης εργασίας: Παρουσιάστηκε μεγάλο μέρος του επενδυτικού σχεδιασμού της εγχώριας βιομηχανίας φαρμάκου ύψους 1,2 δισ. ευρώ έως το 2025 και αναλύθηκαν τα πολλαπλασιαστικά οφέλη αυτού για την κοινωνία, την εθνική οικονομία και τις νέες θέσεις εργασίας. Αναφέρθηκε η θετική συμβολή της θέσπισης του κινήτρου του συμψηφισμού των δαπανών για επενδύσεις με το clawback, το οποίο η Κυβέρνηση πέτυχε να εντάξει στο Πρόγραμμα του RRF και ζητήθηκε η συνέχιση των κινήτρων σε ορίζοντα πενταετίας, την οποία απεδέχθη ο Πρωθυπουργός. Αναλύθηκε η αναγκαιότητα δραστικής μείωσης του clawback, το οποίο παραμένει σε υψηλά επίπεδα, παρά τις θετικές προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Το clawback ουσιαστικά δυναμιτίζει οποιαδήποτε μακροχρόνια επενδυτική προοπτική. Τονίστηκε η ανάγκη για επιπλέον χρηματοδότηση της φαρμακευτικής δαπάνης λόγω γενικότερων δημογραφικών αιτιών και αναγκών του πληθυσμού. Υπογραμμίστηκε η ανάγκη ολοκλήρωσης της υλοποίησης των διαρθρωτικών μέτρων για τον έλεγχο συνταγογράφησης. Ο Πρωθυπουργός εξέφρασε την έντονη βούληση της Κυβέρνησης για συνέχιση της στήριξης του κλάδου της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας που επενδύει στην παραγωγή, στην έρευνα και την καινοτομία. Ανέφερε πόσο σημαντικό θεωρεί να παραμείνει η τεχνογνωσία σε ελληνικά χέρια και δήλωσε την πρόθεσή του να επιταχυνθούν τα διαρθρωτικά μέτρα, έτσι ώστε να εξορθολογιστεί το clawback. Στη συνάντηση εργασίας μετείχαν από την πλευρά της Κυβέρνησης ο Υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, Θεόδωρος Σκυλακάκης, ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας, Βασίλης Κοντοζαμάνης, ο Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, Άκης Σκέρτσος και ο Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης. Από την πλευρά της ΠΕΦ συμμετείχαν εκπρόσωποι των εταιρειών και συγκεκριμένα οι: Θεόδωρος Τρύφων, Πρόεδρος ΠΕΦ, Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου ΕΛΠΕΝ, Δημήτρης Δέμος, Αντιπρόεδρος ΠΕΦ, Δ/νων Σύμβουλος Demo, Θεόδωρος Κωλέτης, Αντιπρόεδρος ΠΕΦ και Εντεταλμένος Σύμβουλος της Pharmathen, Νίκος Μπουφίδης, Ταμίας ΠΕΦ, Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος Bennett, Medical PQ και Humana, Άρης Μητσόπουλος, Δ/νων Σύμβουλος RAFARM, Κωνσταντίνος Παναγούλιας, Γενικός Διευθυντής ΒΙΑΝ Α.Ε., o Δημήτρης Αναγνωστάκης, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, Boehringer Ingelheim Ελλάς ΑΕ και η Φαίη Κοσμοπούλου, Γενική Διευθύντρια ΠΕΦ. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  10. Τους φόβους που αφορούν τα εμβόλια για τον κορονοϊό και το κατά πόσο μπορούν να αλλάξουν τα γονίδια μας απομακρύνουν οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ). Συγκεκριμένα, ξεκαθαρίζουν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο και πώς πρόκειται για «αβάσιμο φόβο». Είναι αρκετά συχνό, αναφέρουν οι δύο Καθηγητές, ειδικά στα μέσα κοινωνικά δικτύωσης να αναφέρεται ότι “αυτά τα εμβόλια είναι ένα είδος γονιδιακής θεραπείας, και αν και εν μέρει αυτό δεν είναι εντελώς λανθασμένο, παραλείπονται ορισμένες σημαντικές λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο δράσης των εμβολίων: Δεν μπορούν να αλλάξουν τα γονίδιά μας και δεν μένουν στο σώμα μας για περισσότερο από μερικές ημέρες. Υπάρχουν πολλές διαστρεβλώσεις σχετικά με τον μηχανισμό δράσης από άτομα και οργανώσεις που δεν έχουν σχέση με την επιστήμη ή δεν έχουν σχετικές γνώσεις, ονομάζουν τα εμβόλια ως «γονιδιακή θεραπεία» , υποστηρίζουν ότι «δεν είναι πραγματικά εμβόλια» και ότι «προκαλούν την παραγωγή τοξίνης από τον οργανισμό». Οι Καθηγητές του ΕΚΠΑ Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος αναφέρουν ότι σε σημαντικό βαθμό αυτές οι παρανοήσεις οφείλονται στο γεγονός ότι αν και τα εμβόλια έναντι της COVID βασίζονται σε στέρεα επιστημονικά δεδομένα και σε πραγματικά νεότερες επιστημονικές προόδους, αυτές μπορεί να ακούγονται περίπλοκες για τους περισσότερους ανθρώπους που δεν έχουν ειδική εκπαίδευση ή ενασχόληση με τον τομέα. Εξηγούν ότι τα εμβόλια που σχεδιάστηκαν και παράγονται από την Pfizer και τη Moderna χρησιμοποιούν μικροσκοπικούς «φακέλους» από λιπίδια που ονομάζονται λιπιδικά νανοσωματίδια για να εισάγουν ένα μόνο κομμάτι γενετικού υλικού που ονομάζεται messenger RNA (mRNA – αγγελιαφόρο RNA) στα κύτταρα μας. Αυτό περιέχει την πληροφορία για την οικοδόμηση της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού. Το εμβόλιο της Johnson & Johnson και της Astra Zeneca/Οξφόρδης είναι ελαφρώς διαφορετικά. Χρησιμοποιούν ένα δίκλωνο μόριο DNA που εισάγεται σε έναν κοινό, αλλά αδρανή ιό που ονομάζεται αδενοϊός. Αυτό το κομμάτι DNA περιέχει επίσης τις οδηγίες για την οικοδόμηση της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού. Μόλις μπει μέσα στο κύτταρο, αυτές οι οδηγίες διαβάζονται και μεταφράζονται σε mRNA. «Τελικά αυτά τα κομμάτια mRNA πηγαίνουν στο κυτταρόπλασμα που αποτελεί το «σώμα» των κυττάρων μας. Αδρά θα λέγαμε ότι το κυτταρόπλασμα μοιάζει με ένα ζελατινώδες υγρό που περιέχει μικρά οργανίδια με διάφορες λειτουργίες απαραίτητες για το κύτταρο. Εκεί, στο κυτταρόπλασμα, μεταφράζονται και συναρμολογούνται περίπου 200.000 άλλα κομμάτια αγγελιαφόρου RNA (mRNA) που βρίσκονται επίσης στο κυτταρόπλασμα κάθε κυττάρου, καθώς τα κύτταρα μας παράγουν πρωτεΐνες και ένζυμα συνεχώς. Οι αλυσίδες του mRNA είναι βασικά ένα κωδικός που περιγράφει τις οδηγίες για την παραγωγή των πρωτεϊνών. Στην περίπτωση των εμβολίων περιέχει τις οδηγίες για την παραγωγή των πρωτεϊνών-ακίδων με τις οποίες ο κορονοϊός προσδένεται στα κύτταρα μας για να τα μολύνει. Η πρωτεΐνη-ακίδα είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά του ιού από το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Τα κύτταρα μας διαβάζουν αυτό το mRNA και το χρησιμοποιούν για τη συναρμολόγηση των ακίδων. Οι ακίδες στην συνέχεια μεταναστεύουν στο εξωτερικό περίβλημα των κυττάρων μας όπου αναγνωρίζονται από ανοσοποιητικό μας σύστημα το οποίο πλέον αποκτά μνήμη για αυτές (τις «θυμάται»). Αυτές οι ακίδες, από μόνες τους, δεν είναι επικίνδυνες. Δεν μπορούν να προκαλέσουν νόσο, και συνήθως δεν είναι πλήρεις (κυρίως μικρά κομμάτια τους βγαίνουν στην επιφάνεια του κυττάρου). Πρόκειται ουσιαστικά για «αποτυπώματα» του ιού που βοηθούν το ανοσοποιητικό να αναγνωρίσει και να καταπολεμήσει τον πραγματικό ένοχο (το ιό SARS-CoV-2) όταν εισβάλλει. Οι αλυσίδες mRNA από τα εμβόλια έχουν μικρή διάρκεια ζωής και παραμένουν μόνο για δύο μέρες προτού διαλυθούν και τα κομμάτια τους ανακυκλωθούν από το σύστημα διάθεσης απορριμμάτων των κυττάρων. Επειδή όμως αγγελιαφόρο RNA είναι γενετικό υλικό, υπό την έννοια αυτή, τα εμβόλια είναι μια θεραπεία με βάση στις αρχές της γενετικής και όχι βέβαια μια γονιδιακή θεραπεία. Έτσι και ο FDA τα ταξινομεί ως εμβόλια, όχι ως γονιδιακή θεραπεία». Όμως πολλοί άνθρωποι ακούν ή διαβάζουν την έκφραση «γενετική» ή «γονιδιακή και πιστεύουν ότι θα αλλάξει το DNA τους, σημειώνουν οι Καθηγητές. Υπογραμμίζουν ότι “αυτό δεν είναι δυνατό. Προκειμένου τα εμβόλια να αλλάξουν τα γονίδια ενός ατόμου, οι οδηγίες που περιέχονται στο mRNA θα πρέπει να εισέλθουν στο κέντρο ελέγχου του κυττάρου, δηλαδή στον πυρήνα. Ο πυρήνας χωρίζεται από το υπόλοιπο κύτταρο από τη δική του μεμβράνη. Για να ξεπεράσει αυτή τη μεμβράνη, το mRNA θα πρέπει να έχει ένα ειδικό ένζυμο το οποίο όμως δεν έχει. Αλλά ακόμα και αν μπορούσε να μπει στον πυρήνα, το μονόκλωνο μόριο του mRNA θα πρέπει να μεταφραστεί ξανά σε ένα δίκλωνο μόριο DNA. Ορισμένοι ιοί όπως ο HIV, ο ιός που προκαλεί το AIDS, μπορεί να το κάνει αυτό. Το πετυχαίνει χρησιμοποιώντας ένα ένζυμο που ονομάζεται αντίστροφη μεταγραφάση για να εισαχθεί στα χρωμοσώματά. Όμως, το mRNA που περιέχεται στα εμβόλια στερείται αυτού του ενζύμου, οπότε δεν μπορεί να μεταγραφεί σε DNA. Ο αδενοϊός DNA που χρησιμοποιείται στα εμβόλια της Johnson & Johnson και της Astra Zeneca/Οξφόρδης εισέρχεται στον πυρήνα των κυττάρων μας, αλλά ποτέ δεν ενσωματώνεται στα χρωμοσώματά μας. Ακόμα όμως και μετά από αυτά τα δύο βήματα, υπάρχει ένα τρίτο τείχος προστασίας μεταξύ των εμβολίων και των γονιδίων μας: Ένα άλλο ένζυμο, που ονομάζεται ιντεγκράση, θα χρειαζόταν για τη συρραφή του νέου DNA στο DNA των κυττάρων μας. Αυτό επίσης δεν υπάρχει στα εμβόλια. Συνεπώς, οι πιθανότητες να συμβεί ενσωμάτωση του mRNA των εμβολίων στο γενετικό μα υλικό είναι μηδενικές” . Είναι αλήθεια, τονίζουν οι Καθηγητές, ότι αυτά είναι μερικά από τα πρώτα εμβόλια που δρουν με αυτόν τον τρόπο, αλλά η τεχνολογία αυτή υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Όμως, τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν στην έρευνα έδωσαν μια τελική ώθηση στην περαιτέρω ανάπτυξη της. Σήμερα τα εμβόλια αυτά έχουν χορηγηθεί σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι μερικά από τα πιο αποτελεσματικά για την πρόληψη των σοβαρών επιπλοκών της COVID ενώ μέχρι στιγμής είναι αποτελεσματικά σε όλες τις παραλλαγές του ιού. Ενώ οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν συνδεθεί με τα εμβόλια είναι πολύ σπάνιες, ο FDA έχει ξεκαθαρίσει ότι το όφελος από τη λήψη ενός τέτοιου εμβολίου υπερτερεί αυτών των σπάνιων κινδύνων για τους περισσότερους ανθρώπους. Αλλά υπάρχουν ακόμα περισσότερα να μάθουμε. Για παράδειγμα, χρειαζόμαστε ειδικές μελέτες για να κατανοήσουμε πραγματικά πόσο διαρκεί η προστασία αλλά και πόσο καλά μπορεί να προσαρμόζεται αυτή η τεχνολογία και σε άλλους ιούς, καταλήγουν οι δύο Καθηγητές του ΕΚΠΑ. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  11. Η Μετάλλαξη Delta του κορονοϊού κυριαρχεί πλέον σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης και οι προσπάθειες πρέπει να ενισχυθούν για να αποφευχθεί η μετάδοση, προειδοποιούν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC). Τα νέα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο ΠΟΥ και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) δείχνουν ότι μεταξύ 28 Ιουνίου και 11 Ιουλίου 2021 η παραλλαγή Delta ήταν κυρίαρχη στις 19 χώρες από τις 28 χώρες. Σε αυτές τις 19 χώρες, το ποσοστό της παραλλαγής Delta κυμαινόταν 68,3%, ξεπερνώντας την προηγουμένως κυρίαρχη παραλλαγή Alpha (22,3%). Μετάλλαξη Delta: Το παγκόσμιο κυρίαρχο στέλεχος τους επόμενους μήνες Όπως αναφέρει το κοινό δελτίο Τύπου ΠΟΥ και ECDC με βάση τις τρέχουσες τάσεις, η παραλλαγή Delta θα είναι το παγκόσμιο κυρίαρχο στέλεχος τους επόμενους μήνες και έχει ήδη εντοπιστεί σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Θα συνεχίσει να εξαπλώνεται, εκτοπίζοντας την κυκλοφορία άλλων παραλλαγών, εκτός εάν εμφανιστεί ένας νέος πιο ανταγωνιστικός ιός. Ο Δρ Χανς Κλούγκε, Περιφερειακός Διευθυντής του ΠΟΥ / Ευρώπης δήλωσε: «Είμαστε πολύ μακριά από το τέλος της πανδημίας και δυστυχώς σε πολλές χώρες της περιοχής μας βλέπουμε μια σημαντική αύξηση των περιπτώσεων που σχετίζονται με τη διάδοση της εξαιρετικά μεταδοτικής παραλλαγής Delta. Παρά τις τεράστιες προσπάθειες των κρατών μελών να εμβολιάσουν άτομα σε ολόκληρη την περιοχή, εκατομμύρια ακόμη παραμένουν μη εμβολιασμένοι και ως εκ τούτου κινδυνεύουν να καταλήξουν στο νοσοκομείο. Τα καλά νέα είναι ότι τα δεδομένα δείχνουν σαφώς ότι η λήψη μιας πλήρους σειράς εμβολιασμού μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής νόσου και θανάτου. Οι άνθρωποι πρέπει να εμβολιαστούν». Η Δρ Αντρέα Άμον, Διευθύντρια του ECDC είπε από την πλευρά της ότι «πρέπει να παραμείνουμε σε εγρήγορση και να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε την κοινή λογική για να αποτρέψουμε τη διάδοση του ιού. Αυτό σημαίνει πλήρη εμβολιασμό μόλις προκύψει η ευκαιρία και διατήρηση της φυσικής απόστασης, πλύσιμο των χεριών, αποφυγή πολλών χώρων και φορώντας μάσκα όταν είναι απαραίτητο. Αυτά είναι μέτρα που γνωρίζουμε ότι λειτουργούν για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Πρέπει να τα θεωρήσουμε ως “μέτρα κατά του lockdown”, διότι μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της εξάπλωσης των ασθενειών χωρίς να χρειάζεται να κλείσουν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας». Πενταπλάσια αύξηση στα ποσοστά μολύνσεων στις ηλικίες 15-24 ετών Ο ΠΟΥ και το ECDC παροτρύνουν τις ομάδες προτεραιότητας, όπως τα ηλικιωμένα άτομα, τα άτομα με χρόνιες ασθένειες και τους εργαζόμενους στην υγειονομική περίθαλψη να εμβολιαστούν για να προστατευθούν, και τα ευάλωτα άτομα με τα οποία έρχονται σε επαφή, από σοβαρές ασθένειες. Οι επιβεβαιωμένες περιπτώσεις COVID-19 αυξάνονται σε ολόκληρη την Ευρώπη κάθε εβδομάδα για τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες. Τα ποσοστά μολύνσεων έχουν αυξηθεί σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, αλλά πιο γρήγορα μεταξύ 15 και 24 ετών, όπου παρατηρήθηκε μια πενταπλάσια αύξηση στις αναφερόμενες περιπτώσεις κατά τον τελευταίο μήνα. Ο Δρ Κλούγκε έκανε σαφές ότι «Ο ΠΟΥ προτείνει στις χώρες να αυξήσουν την πρόσβαση σε δωρεάν δοκιμές, να επεκτείνουν την αλληλουχία, να ενθαρρύνουν την καραντίνα για επαφές και την απομόνωση για επιβεβαιωμένες περιπτώσεις, να ενισχύσουν τον εντοπισμό επαφών για να σπάσουν τις αλυσίδες μετάδοσης και να διασφαλίσουν ότι εμβολιάζονται εκείνες που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο μεταξύ των πληθυσμών μας» Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  12. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) ενέκρινε σήμερα, Παρασκευή (23/7) τη χρήση του εμβολίου της Moderna κατά του κορονοϊού σε παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών, ανοίγοντας τον δρόμο στο δεύτερο εμβόλιο κατά της Covid-19 που θα χορηγείται σε εφήβους στην Ευρωπαϊκή Ένωση – το πρώτο τέτοιο εμβόλιο ήταν το σκεύασμα των Pfizer και BioNTech. Η χρήση του εμβολίου, με την επωνυμία Spikevax, θα είναι η ίδια σε παιδιά από 12 έως 17 ετών όπως και σε άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω, διευκρίνισε η αρμόδια ρυθμιστική αρχή, θυμίζοντας πως το εν λόγω σκεύασμα χορηγείται σε δύο δόσεις, με απόσταση τεσσάρων εβδομάδων μεταξύ τους. Σύμφωνα με τον Οργανισμό, η αποτελεσματικότητα του Spikevax έχει διερευνηθεί σε μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν 3.732 παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών, η οποία συνεχίζεται, σε συμφωνία με τα παιδιατρικά πρωτόκολλα τόσο της Moderna όσο και του EMA. Έδειξε ότι το εμβόλιο παρήγαγε συγκρίσιμη ανταπόκριση αντισωμάτων στα παιδιά των παραπάνω ηλικιών με αυτήν που παρατηρήθηκε σε νεαρούς ενήλικες ηλικίας 18 έως 25 ετών. Επιπλέον, κανένα από τα 2.163 παιδιά που έλαβαν το εμβόλιο δεν ανέπτυξε COVID-19 σε σύγκριση με τέσσερα από τα 1.073 παιδιά που δεν το έλαβαν. Τα ευρήματα αυτά επέτρεψαν στην αρμόδια Επιτροπή του EMA να συμπεράνει ότι η αποτελεσματικότητα του Spikevax σε παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών είναι παρόμοια με αυτή των ενηλίκων. Και οι ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών είναι παρόμοιες με αυτές των ατόμων ηλικίας 18 ετών και άνω, προστίθεται στη σχετική ανακοίνωση του Οργανισμού. Σε αυτές περιλαμβάνονται, όπως αναφέρεται, ο πόνος και το πρήξιμο στο σημείο της ένεσης, η κόπωση, η κεφαλαλγία, ο πόνος στους μυς και στις αρθρώσεις, οι διογκωμένοι λεμφαδένες, η ρίγη, η ναυτία, ο εμετός και ο πυρετός. Τα συμπτώματα αυτά, ωστόσο, συνήθως είναι ήπια και βελτιώνονται μέσα σε λίγες ημέρες από τον εμβολιασμό. Σε κάθε περίπτωση, ο EMA εξακολουθεί να επιτηρεί στενά τις αναφορές για κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια όλων των εμβολίων που έχουν εγκριθεί, είτε χορηγούνται σε ενήλικες είτε σε ανήλικους. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  13. Σχετικά με τα μονοκλωνικά αντισώματα οι συμφωνίες που έχει κάνει η ΕΕ διαφέρουν σε σχέση με τα εμβόλια ανέφερε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Βασίλης Κοντοζαμάνης, απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή τη συμφωνία της ΕΕ με την παρασκευάστρια εταιρία για την προμήθεια δόσεων της ερευνητικής θεραπείας των μονοκλωνικών αντισωμάτων και πώς αυτές θα διανεμηθούν στα κράτη μέλη. «Δεν γίνεται κατανομή με βάση τον πληθυσμό», είπε ο κ. Κοντοζαμάνης, προσθέτοντας ότι κάθε χώρα υποβάλλει τις ποσότητες που επιθυμεί. Η χώρα μας πρόσθεσε συμμετέχει στις συμφωνίες αυτές. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  14. Σχετική σταθεροποίηση εμφανίζει το επιδημιολογικό φορτίο στην επικράτεια, αλλά σε υψηλά επίπεδα, τόνισε κατά την ενημέρωση για την πορεία της πανδημίας η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου. Υπολογίζεται ότι 1.344 άνθρωποι νοσηλεύονται στην επικράτεια και ένας στους δύο είναι ηλικίας κάτω των 54 ετών. Η πτωτική πορεία των διασωληνωμένων και των θανάτων έχει σταματήσει, ενώ παρατηρήθηκε μια μείωση στη διάμεση ηλικία των ασθενών που χρειάζονται νοσηλεία, με τη διάμεση ηλικία να είναι στα 57 έως 60 έτη. Ο μέσος κυλιόμενος αριθμός νέων περιστατικών των 7 τελευταίων ημερών ανέρχεται στα 2.574 ανά ημέρα. Ο δείκτης θετικότητας ανέρχεται στο 3,26% στην επικράτεια, ενώ σε περιοχές με αυξημένο επιδημιολογικό φορτίο είναι σημαντικά υψηλότερος. Ανέφερε ενδεικτικά ότι ο δείκτης θετικότητας ανήλθε στο 5,5 στην Πάρο, στο 4,27 στη Μύκονο, 4,2 στην Τήνο, 3,76 στο Ρέθυμνο και 3,4 στην ΠΕ Θήρας. Αναφερόμενη στα εισαγόμενα περιστατικά από τον τουρισμό η κυρία Παπαευαγγέλου είπε ότι αποτελούν ποσοστό κάτω από το 1%, γεγονός που οφείλεται τόσο στον εμβολιασμό σημαντικού αριθμού τουριστών αλλά και στη θέσπιση απαραίτητου αρνητικού τεστ για να ταξιδέψουν. Η διάμεση ηλικία των νέων περιστατικών παραμένει σταθερή στα 25 έτη και παρατηρείται μια μικρή μείωση των κρουσμάτων κάτω των 34 ετών, που αποτελούν το 63%, όταν δύο εβδομάδες πριν τα άτομα κάτω των 39 ετών αφορούσαν το 80% των μολύνσεων. Παράλληλα αυξάνεται και ο αριθμός νέων ,μολύνσεων σε μεγαλύτερες ηλικίες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΔΥ την τελευταία εβδομάδα, περίπου 2.500 άτομα άνω των 40 ετών νόσησαν και στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν ανεμβολίαστοι και το 10% αυτών θα χρειαστεί να νοσηλευθεί. Τόνισε ότι αυτό που αποτυπώνεται από την ιχνηλάτηση είναι ότι οι συναθροίσεις συνυφασμένες με την νυχτερινή διασκέδαση αποτελούν την κύρια έκθεση στον ιό στις μικρές ηλικίες, ενώ η ενδοοικογενειακή μετάδοση και η εργασία αποτελεί την πιθανότερη οδό έκθεσης για μεγαλύτερες ηλικίες. Σημείωσε ότι στις μεγαλουπόλεις σημαντικός αριθμός νέων περιστατικών αναφέρουν επαφή κυρίως ενδοοικογενειακή με νεαρό άτομο που επιστρέφει από εγχώριο τουρισμό και κυρίως νησιά. Οι εκτιμήσεις για την επόμενη εβδομάδα είναι ότι θα συνεχιστεί μια ήπια αλλά σαφής αύξηση των μολύνσεων, των νοσηλειών και των διασωληνώσεων. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  15. Η νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC), που δημοσιεύεται κάθε Πέμπτη, δείχνει ότι το επιδημιολογικό φορτίο στην Ελλάδα έχει αυξηθεί ραγδαία σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Πλέον, σχεδόν όλες οι περιοχές της χώρας είναι στο «κόκκινο». Στο χάρτη που αποτυπώνει τον αριθμό περιστατικών-τεστ κορωνοϊού και τον δείκτη θετικότητας βρίσκονται: Στο “κόκκινο” είναι Αττική, Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Ηπειρος, Θεσσαλία, Ιόνια Νησιά και Πελοπόννησος. Στο “πορτοκαλί” είναι: Στερεά Ελλάδα, Αν. Μακεδονία και Θράκη και Βόρειο Αιγαίο. Στο “βαθύ κόκκινο” βρίσκονται Νότιο Αιγαίο και Κρήτη Στο χάρτη που δείχνει τον δείκτη θετικότητας, το μεγαλύτερο μέρος της χώρας είναι «κίτρινο», που σημαίνει ότι το ποσοστό κυμαίνεται από 1% έως 3,9%. Στο «πράσινο», που σημαίνει ότι ο δείκτης θετικότητας είναι κάτω του 1%, είναι μόνο Ηπειρος, Δυτική Μακεδονία και Θράκη. Από την άλλη, η Ελλάδα παραμένει στο βαθύ πράσινο, όσον αφορά στον αριθμό των τεστ, δηλαδή, στη χώρα μας διεξάγεται μεγάλος αριθμός τεστ. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  16. Η τεστοστερόνη έχει βρεθεί ότι είναι υψηλότερη μεταξύ των ανδρών με υψηλή μόρφωση και μεταξύ των αυτοαπασχολούμενων, γεγονός που υποδηλώνει σύνδεση με την επιχειρηματικότητα. Η ευεργετική επίδραση της τεστοστερόνης πιστεύεται ότι λειτουργεί επηρεάζοντας τη συμπεριφορά: πειράματα υποδηλώνουν ότι η τεστοστερόνη μπορεί να κάνει ένα άτομο πιο επιθετικό και πιο ανεκτικό στον κίνδυνο, και αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να ανταμειφθούν στην αγορά εργασίας, για παράδειγμα σε διαπραγματεύσεις για μισθούς. Αλλά καμία από αυτές τις μελέτες δεν δείχνει οριστικά ότι η τεστοστερόνη επηρεάζει αυτά τα αποτελέσματα επειδή υπάρχουν και άλλες εύλογες εξηγήσεις. Αντί η τεστοστερόνη να επηρεάζει την κοινωνικοοικονομική θέση ενός ατόμου, θα μπορούσε να ισχύει το αντίστροφο, ότι η πλεονεκτική κοινωνικοοικονομική θέση αυξάνει την τεστοστερόνη. Είναι επίσης πιθανό ότι κάποιος τρίτος παράγοντας είναι υπεύθυνος για τις συσχετίσεις που παρατηρήθηκαν σε προηγούμενες μελέτες και όχι άμεσα η δυναμικότητα που προκαλεί η τεστοστερόνη. Για παράδειγμα, η υψηλότερη τεστοστερόνη στους άνδρες συνδέεται με την καλή υγεία -και η καλή υγεία μπορεί να βοηθάει τους ανθρώπους να πετύχουν στην καριέρα τους. Είναι πολύ δύσκολο να διαχωριστούν αυτές τις διαδικασίες και να μελετήσουμε μόνο τις επιδράσεις της τεστοστερόνης. Έχοντας υπόψη αυτόν τον στόχο, οι ερευνητές εφάρμοσαν μια προσέγγιση αιτιώδους συμπερασμάτων που ονομάζεται «μεντελιανή τυχαιοποίηση». Αυτή η προσέγγιση χρησιμοποιεί γενετικές πληροφορίες που σχετίζονται με έναν μόνο παράγοντα για να απομονώσει την επίδραση αυτού του παράγοντα, Στη συγκεκριμένη περίπτωση απομονώθηκε η τεστοστερόνη για την επίδρασή της στα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα, όπως το εισόδημα και τα εκπαιδευτικά προσόντα. Η κυκλοφορούσα στο αίμα τεστοστερόνη ενός ατόμου μπορεί να επηρεαστεί από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ορισμένοι, όπως η ώρα της ημέρας, είναι εύκολο να διορθωθούν. Άλλοι, όπως η υγεία κάποιου, δεν μπορούν να διορθωθούν. Βασικά, οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κυκλοφορούσα τεστοστερόνη. Για αυτόν τον λόγο, ακόμη και αν βλέπουμε μια σχέση μεταξύ της κυκλοφορούσας τεστοστερόνης και της κοινωνικοοικονομικής θέσης, δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ποιο προκαλεί τι. Σε πάνω από 300.000 ενήλικες συμμετέχοντες στο UK Biobank, οι ερευνητές εντόπισαν γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης, σε άνδρες και γυναίκες. Στη συνέχεια, διερεύνησαν το πώς αυτές οι παραλλαγές σχετίζονται με τα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα. Τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες δεν εντοπίστηκε καμία επίδραση γενετικών παραλλαγών που σχετίζονται με την τεστοστερόνη σε οποιαδήποτε πτυχή της κοινωνικοοικονομικής θέσης, της υγείας ή της ανάληψης κινδύνου. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  17. Μετά από 19 μήνες εργασίας, υποστηριζόμενο από δεκαετίες προηγούμενων ερευνών πάνω στους κορωνοϊούς, έχουμε πλέον στην διάθεσή μας μια αναλυτική περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ο SARS-CoV-2 εισβάλλει στα ανθρώπινα κύτταρα. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν κρίσιμες προσαρμογές του ιού που τον βοηθούν να αγκιστρωθεί στα ανθρώπινα κύτταρα με εκπληκτική δύναμη και στη συνέχεια να κρυφτεί μόλις εισβάλει μέσα στο κύτταρο. Αργότερα, καθώς βγαίνει από τα κύτταρα, ο SARS-CoV-2 εκτελεί μια κρίσιμη διεργασία ώστε να προετοιμάσει τα νέα σωματίδια του ιού για τη μόλυνση ακόμη περισσότερων ανθρώπινων κυττάρων. Αυτά είναι μερικά από τα εργαλεία που επέτρεψαν στον ιό να εξαπλωθεί τόσο γρήγορα και γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο να ελεγχθεί και ανασκοπούνται σε μια δημοσίευση στο υψηλού κύρους περιοδικό Nature. Οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) παρουσιάζουν τα κύρια σημεία της δημοσίευσης. O νέος κορωνοϊός SARS-CoV-2 διαθέτει ένα κάλυμμα από σάκχαρα όπως δείχνουν οι προσομοιώσεις του στον υπολογιστή, και πιο συγκεκριμένα στις πρωτεΐνες-ακίδες, οι οποίες ξεχωρίζουν στην επιφάνεια του. Τα μόρια αυτά του σακχάρου είναι γνωστά ως γλυκάνες. Πολλοί ιοί έχουν γλυκάνες που καλύπτουν τις εξωτερικές τους πρωτεΐνες, και τις καμουφλάρουν αποκρύπτοντας τις από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ερευνητές όμως δημιούργησαν μια λεπτομερή απεικόνιση αυτού του καλύμματος βασισμένη σε δομικά και γενετικά δεδομένα που τελικά ανασυντέθηκε άτομο προς άτομο από έναν υπερυπολογιστή, δίνοντας μια εξαιρετικά λεπτομερή απεικόνιση. Μέσα από το κάλυμμα αυτό όμως ξεχωρίζει ένας μη επικαλυμμένος βρόχος ο οποίος είναι ένα τμήμα της πρωτεΐνη ακίδας που αποτελεί τον τομέα δέσμευσης του υποδοχέα (RBD), ένα από τα τρία τμήματα της ακίδας που συνδέονται με τους υποδοχείς ACE2 στα ανθρώπινα κύτταρα. Στην προσομοίωση, όταν ο RBD προβάλλει πάνω από το κάλυμμά των σακχάρων, δύο άλλα μόρια γλυκάνης λαμβάνουν μια θέση που κλειδώνει τον RBD στη θέση του, στηρίζοντας τον. Όμως τα μοντέλα προσομοίωσης έδειξαν ότι εάν αλλάξουν αυτές οι γλύκανες τότε η RBD καταρρέει. Μια άλλη ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μια τεχνική για να δοκιμάσει το ίδιο πείραμα στο εργαστήριο και μέχρι τον Ιούνιο του 2020, διαπίστωσαν ότι μεταλλαγές των δύο γλυκανών μείωσαν την ικανότητα της πρωτεΐνης-ακίδας να συνδέεται με τον υποδοχέα ACE2 των ανθρώπινων κυττάρων. Αυτό το εύρημα δεν είχε περιγραφεί προηγουμένως σε κορωνοϊούς. Έτσι, είναι πιθανό ότι η απόρριψη αυτών των δύο σακχάρων θα μπορούσε να μειώσει τη μολυσματικότητα του ιού, αν και οι ερευνητές δεν έχουν ακόμη τρόπο να το κάνουν αυτό. Από την έναρξη της πανδημίας COVID-19, οι επιστήμονες έχουν κατανοήσει τις λεπτομέρειες του τρόπου με τον οποίο ο SARS-CoV-2 μολύνει τα κύτταρα. Επικεντρώνοντας στη διαδικασία της μόλυνσης, ελπίζουν να βρουν καλύτερους τρόπους για να την ανακόψουν μέσω βελτιωμένων θεραπειών και εμβολίων και να μάθουν γιατί τα πιο πρόσφατα στελέχη, όπως η παραλλαγή Delta, είναι πιο μεταδοτικά. Κάθε σωματίδιο ιού SARS-CoV-2 έχει μια εξωτερική επιφάνεια με 24-40 τυχαία διατεταγμένες πρωτεΐνες-ακίδες που είναι το κλειδί για τη σύνδεση με τα ανθρώπινα κύτταρα. Για άλλους τύπους ιών, όπως της γρίπης, οι εξωτερικές πρωτεΐνες σύνδεσης/σύντηξης είναι σχετικά άκαμπτες. Ωστόσο, οι ακίδες του SARS-CoV-2 είναι εξαιρετικά ευέλικτες και αρθρώνονται σε τρία διαφορετικά σημεία. Αυτό επιτρέπει στις ακίδες να περιστρέφονται και να ταλαντεύονται, γεγονός που διευκολύνει τη σάρωση της επιφάνειας του κυττάρου και την ταυτόχρονη σύνδεση πολλών αιχμών σε ένα ανθρώπινο κύτταρο. Δεν υπάρχουν παρόμοια πειραματικά δεδομένα για άλλους κορωνοϊούς, αλλά επειδή οι αλληλουχίες πρωτεϊνών-ακίδων εμφανίζονται διατηρημένες στην εξέλιξη των κορωνοϊών, μάλλον πρόκειται για κοινό χαρακτηριστικό των ιών της οικογένειας αυτής. Στην αρχή της πανδημίας, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι η περιοχή RBD της πρωτεΐνης ακίδας του SARS-CoV-2 συνδέεται με τον υποδοχέα ACE2, που βρίσκεται στο εξωτερικό πολλών κυττάρων του ανωτέρου αναπνευστικού και των πνευμονικών κυττάρων. Αυτός ο υποδοχέας είναι επίσης το σημείο σύνδεσης του SARS-CoV, του ιού που προκαλεί σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS). Όμως, σε σύγκριση με τον SARS-CoV, εκτιμάται ότι ο SARS-CoV-2 συνδέεται με το ACE2 2-4 φορές πιο ισχυρά, επειδή αρκετές αλλαγές στην περιοχή RBD σταθεροποιούν τα σημεία σύνδεσης του ιού. Οι παραλλαγές του SARS-CoV-2 που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία τείνουν να εμφανίζουν μεταλλάξεις στην υπομονάδα S1 της πρωτεΐνης ακίδα, η οποία φιλοξενεί την περιοχή RBD και είναι υπεύθυνη για τη σύνδεση στον υποδοχέα ACE2. (Μια δεύτερη υπομονάδα της ακίδας, η S2, συμβάλλει στην σύντηξη του περιβλήματος του ιού με τη μεμβράνη του κυττάρου ξενιστή.) Η παραλλαγή Alpha, για παράδειγμα, περιλαμβάνει δέκα αλλαγές στην αλληλουχία της πρωτεϊνης-ακίδας, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα η RBD να είναι πιο πιθανό να παραμείνει σε θέση που βοηθά τον ιό, διευκολύνοντας την είσοδό του στα κύτταρα. Η παραλλαγή Delta, η οποία τώρα εξαπλώνεται ταχύτατα, φιλοξενεί πολλαπλές μεταλλάξεις στην υπομονάδα S1, συμπεριλαμβανομένων τριών στην περιοχή της RBD που φαίνεται να ενισχύουν την ικανότητα της RBD να συνδέεται με τον υποδοχέα ACE2 και να παρακάμπτει το ανοσοποιητικό σύστημα. Μόλις οι ακίδες του ιού συνδέονται με τον υποδοχέα ACE2, άλλες πρωτεΐνες στην επιφάνεια του κυττάρου-ξενιστή ξεκινούν μια διαδικασία που οδηγεί στη σύντηξη του περιβλήματος του ιού και της κυτταρικής μεμβράνης. Ο ιός που προκαλεί τον SARS, ο SARS-CoV, χρησιμοποιεί ένα από τα δύο ένζυμα-πρωτεάσες (είναι ένζυμα που «κόβουν» άλλες πρωτεΐνες σε συγκεκριμένες θέσεις) του κυττάρου-ξενιστή για να εισβάλλει: την TMPRSS2 ή την καθεψίνη L. Η TMPRSS2 είναι η ταχύτερη διαδρομή, αλλά ο SARS-CoV εισέρχεται συχνά μέσω ενός ενδοσώματος - μιας φυσαλίδας που περιβάλλεται από λιπίδια - η οποία βασίζεται στην καθεψίνη L. Ωστόσο, όταν οι ιοί εισέρχονται στα κύτταρα με αυτόν τον τρόπο, οι αντιιϊκές πρωτεΐνες μπορούν να τους παγιδέψουν. Ο SARS-CoV-2 διαφέρει από τον SARS-CoV στο ότι χρησιμοποιεί πιο αποτελεσματικά την TMPRSS2, ένα ένζυμο που βρίσκεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις στην επιφάνεια των κυττάρων του αναπνευστικού επιθηλίου. Πρώτον, η TMPRSS2 κόβει μια θέση στη υπομονάδα S2 και έτσι εκθέτει μια σειρά υδρόφοβων αμινοξέων που εισδύουν γρήγορα στην πλησιέστερη μεμβράνη: αυτή του κυττάρου ξενιστή. Η προτεταμένη ακίδα στη συνέχεια διπλώνεται πάνω της, σαν φερμουάρ, οδηγώντας στην σύντηξη του περιβλήματος του ιού και της κυτταρικής μεμβράνης. Ο ιός στη συνέχεια εκτοξεύει το γονιδίωμά του (το γενετικό του υλικό) απευθείας στο κύτταρο. Εισβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο, σαν ελατήριο, ο SARS-CoV-2 μολύνει τα κύτταρα ταχύτερα από τον SARS-CoV και αποφεύγει να παγιδευτεί σε ενδοσώματα. Η ταχεία είσοδος του ιού χρησιμοποιώντας την TMPRSS2 εξηγεί γιατί η χλωροκίνη δεν λειτούργησε σε κλινικές δοκιμές ως θεραπεία για την COVID-19, παρά τις πρώτες ελπιδοφόρες εργαστηριακές μελέτες. Οι εργαστηριακές μελέτες χρησιμοποιούσαν κύτταρα που χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά την καθεψίνη για είσοδο του ιού μέσω ενδοσωματων. Όταν ο ιός μεταδίδεται και αναπαράγεται στον ανθρώπινο αναπνευστικό επιθήλιο , δεν χρησιμοποιεί ενδοσώματα, οπότε η χλωροκίνη, η οποία είναι ένα φάρμακο που αναστέλλει τα ενδοσώματα, δεν είναι αποτελεσματική. Η ανακάλυψη αυτή υποδεικνύει επίσης ότι οι αναστολείς πρωτεάσης θα μπορούσαν να είναι μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία που θα ανέστειλε την δυνατότητα του ιού να χρησιμοποιήσει την TMPRSS2, την καθεψίνης L ή άλλες πρωτεάσες για την είσοδο του στα κύτταρα. Ένας αναστολέας της TMPRSS2, το mesylate kamostate, ο οποίος έχει εγκριθεί στην Ιαπωνία για τη θεραπεία της παγκρεατίτιδας, εμπόδισε τον ιό να εισέλθει στα πνευμονικά κύτταρα, αλλά το φάρμακο δεν βελτίωσε την έκβαση των ασθενών σε μια αρχική κλινική δοκιμή. Τα επόμενα στάδια της λοίμωξης είναι λιγότερο ξεκάθαρα. Αφού ο ιός ενέσει το γονιδίωμα του (που είναι σε μορφή RNA) στο κύτταρο, τότε τα ριβοσώματα στο κυτταρόπλασμα μεταφράζουν δύο τμήματα του RNA του ιού σε μεγάλες αλληλουχίες αμινοξέων, οι οποίες στη συνέχεια διασπώνται σε 16 πρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένων πολλών που εμπλέκονται στη σύνθεση του RNA. Αργότερα, παράγονται περισσότερα μόρια RNA που κωδικοποιούν συνολικά 26 γνωστές ιϊκές πρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένων δομικών πρωτεϊνών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή νέων σωματιδίων ιού, όπως η ακίδα και άλλες βοηθητικές πρωτεΐνες. Με αυτόν τον τρόπο, ο ιός αρχίζει να δημιουργεί αντίγραφα του δικού του αγγελιοφόρου RNA. Όμως, χρειάζεται τον κυτταρικό μηχανισμό για να μεταφράσει αυτά τα mRNA σε πρωτεΐνες. Οι κορωνοϊοί αναλαμβάνουν τον έλεγχο αυτού του μηχανισμού με πολλούς τρόπους. Οι ερευνητές έχουν επικεντρωθεί σε τρεις μηχανισμούς με τους οποίους ο SARS-CoV-2 καταστέλλει τη μετάφραση mRNA του ξενιστή υπέρ της δικής του. Αν και κανείς δεν είναι μοναδικός για αυτόν τον ιό, ο συνδυασμός, η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα φαίνονται μοναδικοί. Πρώτον, ο ιός εξαλείφει τον ανταγωνισμό: η πρωτεΐνη του ιού Nsp1, μια από τις πρώτες πρωτεΐνες που μεταφράζεται όταν φτάσει ο ιός, στρατολογεί πρωτεΐνες του ξενιστή που κόβουν συστηματικά όλα τα μόρια mRNA μέσα στο κύτταρο που δεν έχουν επισήμανση ότι προέρχονται από τον ιό. Όταν ερευνητές βάζουν σε ένα μόριο mRNA του κυττάρου-ξενιστή μια παρόμοια επισήμανση τότε το mRNA δεν κόβεται σε κομμάτια. Δεύτερον, η μόλυνση μειώνει τη συνολική μετάφραση πρωτεϊνών στο κύτταρο κατά 70%. Η πρωτεΐνη του ιού Nsp1 είναι και πάλι ο κύριος ένοχος, αυτή τη φορά αποκλείει το κανάλι εισόδου των ριβοσωμάτων, έτσι ώστε το mRNA να μην μπορεί να μπει μέσα και περιορισμένη μεταφραστική ικανότητα που απομένει είναι αφιερωμένη στα μόρια mRNA του ιού. Τέλος, ο ιός «κλείνει» το σύστημα συναγερμού του κυττάρου. Αυτό συμβαίνει με πολλούς τρόπους, αλλά βασικά ο ιός εμποδίζει το κυτταρικό mRNA να βγει από τον πυρήνα, συμπεριλαμβανομένων και των οδηγιών για πρωτεΐνες που προορίζονται να προειδοποιήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα για την μόλυνση. Πάλι η Nsp1 φαίνεται να μπλοκάρει τα κανάλια εξόδου στον πυρήνα του κυττάρου, ώστε να μην το mRNA του κυττάρου για μετάφραση. Επειδή οι μεταγραφές των γονιδίων στο mRNA δεν μπορούν να βγουν από τον πυρήνα, τα μολυσμένα κύτταρα δεν απελευθερώνουν πολλές ιντερφερόνες, οι οποίες φυσιολογικά προειδοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα για την παρουσία ενός ιού. Ο SARS-Cov-2 είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην αναστολή αυτού του συστήματος συναγερμού: σε σύγκριση με άλλους αναπνευστικούς ιούς, συμπεριλαμβανομένου του SARS-CoV και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού, η μόλυνση από τον SARS-CoV-2 προκαλεί σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα ιντερφερόνων. Επιπλέον, ερευνητές αναφέρουν ότι μεταλλάξεις στην παραλλαγή Alpha φαίνεται να την κάνουν ικανότερη να αναστείλει την παραγωγή ιντερφερόνης ακόμη πιο αποτελεσματικά. Μόλις ο ιός αναλάβει τον έλεγχο του μηχανισμού της μετάφρασης, αναδιαμορφώνει εκτενώς το εσωτερικό και το εξωτερικό του κυττάρου σύμφωνα με τις ανάγκες του. Πρώτον, μερικές από τις πρόσφατα συναρμολογημένες πρωτεΐνες ακίδες του ιού ταξιδεύουν στην επιφάνεια του κυττάρου και σπρώχνουν την μεμβράνη-ξενιστή. Εκεί, ενεργοποιούν ένα κανάλι ιόντων ασβεστίου του ξενιστή, το οποίο αποβάλλει μια λιπαρή επικάλυψη στο εξωτερικό του κυττάρου-την ίδια επικάλυψη που βρίσκεται στα κύτταρα που συνενώνονται, όπως τα μυϊκά κύτταρα. Σε αυτό το σημείο, τα μολυσμένα κύτταρα συντήκονται με γειτονικά κύτταρα που εκφράζουν τον υποδοχέα ACE2, και εξελίσσονται σε ογκώδη αναπνευστικά κύτταρα γεμάτα με έως και 20 πυρήνες. Αυτές οι συντηγμένες δομές, που ονομάζονται συγκύτια, προκαλούνται και από άλλες από ιογενείς λοιμώξεις όπως ο ιός HIV και ο απλός έρπης, αλλά όχι από τον ιό SARS. Πιθανά ο σχηματισμός συγκυτίων επιτρέπει στα μολυσμένα κύτταρα να ευδοκιμήσουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αναβλύζοντας όλο και περισσότερα ιό. Ορισμένα μολυσμένα με κύτταρα σχηματίζουν συγκυτία ακόμη και με λεμφοκύτταρα - ένα από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού. Αυτός είναι ένας γνωστός μηχανισμός αποφυγής του ανοσοποιητικού συστήματος από καρκινικά κύτταρα, αλλά όχι από ιούς. Στο εσωτερικό του κυττάρου, συμβαίνουν ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές. Όπως και άλλοι κορωνοϊοί, ο SARS-CoV-2 μετατρέπει το μακρύ, λεπτό ενδοπλασματικό δίκτυο (ER), ένα δίκτυο από επίπεδες μεμβράνες που εμπλέκονται στη σύνθεση και τη μεταφορά πρωτεϊνών, σε σφαίρες με διπλή μεμβράνη, σαν το ενδοπλασματικό δίκτυο να σχηματίζει φυσαλίδες. Αυτά τα κυστίδια διπλής μεμβράνης (DMVs) μπορεί να παρέχουν ένα ασφαλές μέρος για την αναπαραγωγή και μετάφραση του ιικού RNA, προστατεύοντάς το από έμφυτους ανοσοποιητικούς αισθητήρες του κυττάρου, αλλά αυτή η υπόθεση εξακολουθεί να ερευνάται. Οι πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην σχηματισμό των κυστιδίων διπλής μεμβράνης θα μπορούσαν να αποτελέσουν καλούς στόχους φαρμάκων, επειδή φαίνεται ότι είναι απαραίτητες για την αντιγραφή του ιού. Για παράδειγμα, μια πρωτεΐνη του κυττάρου-ξενιστή, η TMEM41B, απαιτείται για την κινητοποίηση χοληστερόλης και άλλων λιπιδίων για την επέκταση των μεμβρανών του ενδοπλασματικού δικτύου έτσι ώστε όλα τα μέρη του ιού να χωρέσουν μέσα. Η αναστολή της TMEM41B, έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μόλυνση. Η διαμεμβρανική πρωτεΐνη Nsp3 του κορωνοϊού θα μπορούσε επίσης να είναι ένας στόχος καθώς δημιουργεί έναν πόρο που μοιάζει με κορώνα στα τοιχώματα των κυστιδίων διπλής μεμβράνης για να απομακρύνει το ιικό RNA που παράχθηκε μετά την μόλυνση. Οι περισσότεροι ιοί που έχουν εξωτερικό περιτύλιγμα, γνωστό ως φάκελο, σχηματίζουν αυτό το χαρακτηριστικό συναρμολογώντας τα κυστίδια απευθείας στην άκρη του κυττάρου, ξεκλέβοντας τμήματα από την κυτταροπλασματική μεμβράνη του ίδιου του κυττάρου κατά την έξοδό τους. Αλλά οι νεοφτιαγμένες πρωτεΐνες του κορωνοϊού ακολουθούν διαφορετικό δρόμο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι κορωνοϊοί μεταφέρονται έξω από το κύτταρο μέσω του συμπλέγματος Golgi, που είναι ένα οργανίδιο που λειτουργεί σαν ταχυδρομείο: συσκευάζει μόρια σε μεμβράνες και τα στέλνει σε άλλα μέρη του κυττάρου. Εκεί, ο ιός σχηματίζει ένα περίβλημα λιπιδίων από τη μεμβράνη του συμπλέγματος Golgi. Τα νεοσυσταθέντα σωματίδια του ιού μεταφέρονται στη συνέχεια μέσα στα κυστίδια Golgi στην κυτταρική επιφάνεια, όπου εκτοξεύονται έξω από το κύτταρο. Όμως ερευνητές από τις ΗΠΑ ανέφεραν ότι είχαν εντοπίσει κορωνοϊούς να φεύγουν από το κύτταρο μέσω λυσοσωμάτων (πρόκειται για ενδοκυτταρικούς κάδους «σκουπιδιών» γεμάτους με ένζυμα που διασπούν τμήματα των κυττάρων). Παρατήρησαν ότι αποκλεισμός της εκκριτικής οδού που βασίζεται στο σύστημα Golgi δεν φαίνεται να επηρεάζει την ποσότητα του μολυσματικού ιού που απελευθερώνεται. Αντίθετα τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρωτεΐνες του ιού σχηματίζουν ένα περίβλημα μέσα στο ενδοπλασματικό δίκτυο, και στη συνέχεια εκμεταλλεύονται τα λυσοσώματα για να βγουν από το κύτταρο. Οι ερευνητές δοκιμάζουν επί του παρόντος αναστολείς που εμποδίζουν τη διαδικασία λυσοσωμικής εξόδου. Η έξοδος από ένα κύτταρο μέσω του συστήματος Golgi ή των λυσοσωμάτων είναι αργή και αναποτελεσματική σε σύγκριση με την εκκόλαψη από την κυτταροπλασματική μεμβράνη, και οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν γιατί το κάνει ο SARS-CoV-2. Υποψιάζονται ότι η σύνθεση των λιπιδίων ενός φακέλου που προέρχεται από το Golgi ή τα λυσοσώματα είναι ίσως πιο «κατάλληλη» για τον ιό από ότι από ένα φάκελο που προέρχεται από την κυτταροπλασματική μεμβράνη. Κατά την έξοδο από το κύτταρο, ένα ακόμη γεγονός κάνει αυτόν τον ιό ιδιαίτερα μολυσματικό: μια ταχεία αποκοπή σε μια θέση με πέντε αμινοξέα προετοιμάζει τον ιό να επιτύχει τον επόμενο στόχο του. Εκεί που άλλοι κορωνοϊοί έχουν ένα μόνο αμινοξύ αργινίνης στη συμβολή των υπομονάδων S1 και S2 της ακίδας, ο SARS-CoV-2 έχει μια σειρά από πέντε αμινοξέα: προλίνη, αργινίνη, αργινίνη, αλανίνη και αργινίνη. Τον Μάιο του 2020, ερευνητές ανέφεραν ότι μια πρωτεΐνη των κυττάρων του ξενιστή που ονομάζεται φουρίνη αναγνωρίζει και περικόπτει αυτήν τη σειρά αμινοξέων και η τομή αυτή είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική είσοδο του ιού στα ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μια θέση διάσπασης από την φουρίνη σε έναν ιό. Οι πολύ παθογόνοι ιοί της γρίπης των πτηνών έχουν επίσης τέτοιες θέσεις. Ένα στέλεχος του SARS-CoV-2 σε καλλιέργεια έχασε αυτή την περιοχή διάσπασης από τη φουρίνη, εμφάνιζε μικρότερη ικανότητα μόλυνσης των κυττάρων σε πειραματόζωα. Σε μια άλλη μελέτη διαπιστώθηκε επίσης ότι ο κορωνοϊός με άθικτη περιοχή διάσπασης από την φουρίνη εισέρχεται σε ανθρώπινα κύτταρα της αναπνευστικής οδού ταχύτερα από ότι χωρίς αυτή τη θέση διάσπασης. Πιθανά η φουρίνη «κόβει» την περιοχή αυτή σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της συναρμολόγησης των σωματιδίων του ιού ή λίγο πριν την απελευθέρωση τους. Ο συγχρονισμός μπορεί να εξηγήσει γιατί ο ιός εξέρχεται μέσω του Golgi ή των λυσοσωμάτων, καθώς μόλις συναρμολογηθεί ο ιός, μεταφέρεται σε ένα οργανίδιο όπου υπάρχει άφθονη η πρωτεάση φουρίνη. Με την απόσπαση του «συνδέσμου» μεταξύ των υπομονάδων S1 και S2, μετά την αποκοπή από τη φουρίνη, η ακίδα του ιού, θα υποστεί μια δεύτερη «κοπή» από την TMPRSS2, η οποία εκθέτει την υδρόφοβη περιοχή που «θάβεται» γρήγορα στην μεμβράνη κυττάρου ξενιστή. Εάν οι αιχμές δεν προ-επεξεργαστούν από την φουρίνη-και δεν συμβαίνει πάντα-τότε αναγκαστικά παρακάμπτουν το στάδιο της επεξεργασίας από την TMPRSS2 και εισέρχονται μέσω του πιο αργού μονοπατιού μέσω εμοδσωματων, ή και καθόλου. Δύο παραλλαγές του κορωνοϊού, Alpha και Delta, έχουν αλλάξει τις θέσεις διάσπασης της φουρίνης. Στην παραλλαγή Alpha, το αρχικό αμινοξύ προλίνη έχει αλλάξει σε ιστιδίνη (P681H) ενώ στην παραλλαγή Delta, αλλάζει σε αργινίνη (P681R). Και οι δύο αλλαγές κάνουν την ακολουθία λιγότερο όξινη και όσο πιο βασική είναι η σειρά των αμινοξέων, τόσο πιο αποτελεσματικά η φουρίνη την αναγνωρίζει και την κόβει. Ως αποτέλεσμα ο ιός που γίνεται ακόμα αποτελεσματικότερος στη μετάδοση του. Περισσότερες ακίδες που «κόβονται» από την φουρίνη σημαίνει περισσότερες ακίδες που εισέρχονται στα ανθρώπινα κύτταρα. Στο SARS-CoV, λιγότερο από το 10% των πρωτεϊνών ακίδων είναι «επεξεργασμένο» , αλλά στον SARS-CoV-2, αυτό το ποσοστό αυξάνεται στο 50%. Στην παραλλαγή Alpha, υπερβαίνει το 50%. Στην πολύ μεταδοτική παραλλαγή του Delta, πάνω από το 75% των ακίδων είναι προετοιμασμένες να μολύνουν ένα ανθρώπινο κύτταρο. Υπάρχον πολλοί άγνωστοι παράγοντες ακόμα για την κατανόηση της COVID-19. Bασικά κενά στην γνώση περιλαμβάνουν τον αριθμό των υποδοχέων ACE2 που απαιτούνται για τη σύνδεση σε κάθε ακίδα πρωτεΐνης, το πότε όταν ακριβώς η υπομονάδα S2 διασπάται από την TMPRSS2, ο αριθμός των ακίδων που απαιτούνται για τη σύντηξη μεταξύ ιών και κυτταρικών μεμβρανών. Εν τω μεταξύ, έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 332 αλληλεπιδράσεις μεταξύ του SARS-CoV-2 και ανθρώπινων πρωτεϊνών. Οι περισσότερες μεταλλάξεις μέχρι στιγμής σχετίζονται με το πόσο αποτελεσματικά εξαπλώνεται ο ιός, όχι με το πόσο ο ιός καταστρέφει τον ξενιστή, συμφωνούν οι ειδικοί. Η παραλλαγή Delta χαρακτηρίζεται από ταχύτερη αύξηση των επιπέδων του ιού και σε υψηλότερα επίπεδα στην αναπνευστική οδό από ότι οι προηγούμενες παραλλαγές του ιού, όμως δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητό το πώς οι μεταλλάξεις της παραλλαγής Delta έχουν κάνει το ιό τόσο μεταδοτικό. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  18. Με τη ζέστη του καλοκαιριού να κάνει όλο και πιο έντονη την παρουσία της η λαχτάρα για ένα δροσιστικό και χορταστικό σνακ είναι όλο και πιο έντονη, με τα φρούτα ειδικά αυτή την περίοδο να έχουν την τιμητική τους. Ωστόσο όπως λένε και οι διατροφολόγοι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή τόσο στην επιλογή των φρούτων, όσο και στην ποσότητα που καταναλώνουμε, καθώς μπορεί τα φρούτα να είναι δροσιστικά και τρώγονται ευχάριστα, ωστόσο κάποια από αυτά κρύβουν και αρκετές θερμίδες! Πάντως σημειώνεται πως τα φρούτα μπορούν να δώσουν στον οργανισμό την ενέργεια που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει την ζέστη του καλοκαιριού. Για παράδειγμα τα σύκα είναι στην κορυφή της λίστας καθώς τρία σύκα μεσαίου μεγέθους έχουν περίπου 110 θερμίδες, ενώ 100 γραμμάρια καρπούζι έχουν μόλις 30 θερμίδες. Πόσες θερμίδες έχουν τα φρούτα Σύκα: 110 θερμίδες ανά 3 μεσαίου μεγέθους σύκα Σταφύλι: 67 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Μάνγκο: 60 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Ανανάς: 50 ανά 100 γραμμάρια Κεράσια: 50 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Βερίκοκα: 48 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Πεπόνι: 34 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Φράουλες: 33 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Καρπούζι: 30 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  19. Οι πολλές ομελέτες μάλλον δεν είναι καλή ιδέα, καθώς μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα κατέληξε στη διαπίστωση ότι η τακτική κατανάλωση αυγών αυξάνει τη χοληστερίνη, τον κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο και κατά συνέπεια για πρόωρο θάνατο. Οι άνθρωποι που τρώνε τρία έως τέσσερα αυγά την εβδομάδα, έχουν 6% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπάθειας και 8% μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα, σε σχέση με όσους δεν τρώνε καθόλου αυγά. Ο «ένοχος» φαίνεται πως είναι η χοληστερίνη που περιέχουν τα αυγά. Η κατανάλωση 300 μιλιγκράμ διατροφικής χοληστερίνης τη μέρα σχετίζεται με αύξηση κατά 17% του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου και 18% πρόωρου θανάτου. Οπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Νορίνα 'Αλεν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA, ανέλυσαν στοιχεία από έξι μελέτες, οι οποίες αφορούσαν συνολικά σχεδόν 30.000 άτομα σε βάθος 30ετίας. Τα νέα ευρήματα έρχονται σε αντίθεση με τις τελευταίες συστάσεις που έκαναν τα υπουργεία Υγείας και Γεωργίας των ΗΠΑ το 2015, σύμφωνα με τις οποίες οι άνθρωποι δεν χρειάζονται να ανησυχούν για την κατανάλωση περισσότερων αυγών λόγω αύξησης της χοληστερίνης. Η νέα μελέτη, αντίθετα, υποστηρίζει ότι πρέπει κανείς να περιορίσει την κατανάλωση αυγών και χοληστερίνης, συνεπώς οι οδηγίες θα πρέπει να αναθεωρηθούν. Το ζήτημα των αυγών έχει δημιουργήσει μια σύγχυση στους επιστήμονες και στο κοινό. Παρόλο που ορισμένες παλαιότερες μελέτες είχαν αποτύχει να βρουν κάποια σχέση ανάμεσα στα αυγά (και άλλες τροφές με χοληστερόλη) και στον καρδιαγγειακό κίνδυνο, η νέα μελέτη βρήκε σαφώς μια τέτοια συσχέτιση. Οι ερευνητές επεσήμαναν πάντως ότι δεν είναι ανάγκη να εξοβελίσει κανείς τελείως τα αυγά από τη διατροφή του, αρκεί να τα περιορίσει και να προτιμά το ασπράδι από τον κρόκο. Η περισσότερη χοληστερίνη βρίσκεται στον κρόκο του αυγού και όχι στο ασπράδι. Ο κρόκος είναι μία από τις πλουσιότερες πηγές χοληστερόλης μεταξύ όλων των τροφών. Ένα μεγάλο αυγό περιέχει 186 μιλιγκράμ διατροφικής χοληστερόλης στον κρόκο του. 'Αλλα ζωικά προϊόντα με υψηλή χοληστερόλη είναι το κόκκινο και το επεξεργασμένο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα με πλήρη λιπαρά (βούτυρο, κρέμα γάλατος κ.α.). Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  20. Εδώ και περίπου 3.000 χρόνια το σύκο αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της Μεσογειακής διατροφής. Και με βάση τα επιστημονικά στοιχεία, όμως, το σύκο αναδεικνύεται ως ένα από τα πιο ευλογημένα φρούτα της ελληνικής φύσης. Έρευνα που διεξήχθη στη Σουηδία σε περισσότερες από 50 χιλιάδες εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, έδειξε ότι όσες κατανάλωναν τις περισσότερες φυτικές ίνες φρούτων όπως το σύκο, μείωσαν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού κατά 34% σε σχέση με αυτές που κατανάλωναν τις λιγότερες. Επιπλέον, τα σύκα δρουν σαν ήπια καθαρτικά δίνοντας λύση σε ανθρώπους που ταλαιπωρούνται από δυσκοιλιότητα και δεν θέλουν να καταφύγουν σε φαρμακευτικές αγωγές για την αντιμετώπισή της. Η καθημερινή κατανάλωση τριών σύκων βοηθάει στην ανακούφιση του προβλήματος και, αν αναρωτιέστε αν θα επιλέξετε φρέσκα ή αποξηραμένα, οι ειδικοί τονίζουν ότι έχουν την ίδια επίδραση. Μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί σε ζώα έχουν αποδείξει ότι η κατανάλωση σύκων μειώνει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων στο αίμα και κατ’επέκταση αποτρέπει μακροπρόθεσμα την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα φύλλα της συκιάς έχουν αντιδιαβητική δράση και μπορούν να μειώσουν την ποσότητα ινσουλίνης που λαμβάνουν οι διαβητικοί μέσω ενέσεων. Η κατανάλωσή τους μπορεί να γίνει κυρίως βράζοντάς τα και πίνοντάς τα σαν τσάι. Τέλος, η υψηλή περιεκτικότητά τους σε ασβέστιο και κάλιο, το οποίο εμποδίζει την απώλεια ασβεστίου στα ούρα που προκαλείται από μεγάλη κατανάλωση αλατιού, καθιστά τα σύκα συμμάχους μας ενάντια στην οστεοπόρωση. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  21. Την ίδια θωράκιση απέναντι στη μετάλλαξη Δέλτα φαίνεται πως παρουσιάζουν οι δύο δόσεις του εμβολίου της Pfizer ή της AstraZeneca. Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιοποιήθηκε την Τετάρτη οι δύο δόσεις των εν λόγω εμβολίων είναι το ίδιο αποτελεσματικές κατά της νέας μετάλλαξης που παρουσιάζει υψηλή μεταδοτικότητα, όπως ήταν και κατά της προηγούμενης κυρίαρχης μετάλλαξης Άλφα. Αξιωματούχοι δηλώνουν ότι τα εμβόλια Pfizer και AstraZeneca είναι αποτελεσματικά σε υψηλό ποσοστό κατά του μεταλλαγμένου στελέχους Δέλτα, που τώρα έχει εξελιχθεί στην κυρίαρχη μετάλλαξη σε παγκόσμιο επίπεδο. Ωστόσο, η ίδια μελέτη επισημαίνει ότι μόνο μία δόση των εμβολίων δεν είναι αρκετή για υψηλή προστασία. Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην Υγειονομική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας, επιβεβαιώνονται τα ευρήματα που περιληπτικά είχαν δημοσιοποιηθεί το Μάιο από το Σύστημα Δημόσιας Υγείας της Αγγλίας σχετικά με την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά της COVID-19 των Pfizer-BioNTech και των Oxford-AstraZeneca βάσει δεδομένων σε πραγματικές συνθήκες. Προστασία 88% για Pfizer και 67% για AstraZeneca Η νέα έρευνα εντόπισε ότι δύο δόσεις του εμβολίου της Pfizer είναι αποτελεσματικές σε ποσοστό 88% για την πρόληψη της νόσου με συμπτώματα από το μεταλλαγμένο στέλεχος Δέλτα, σε σύγκριση με ποσοστό 93,7% κατά του μεταλλαγμένου στελέχους Άλφα, με τα στοιχεία να είναι σε γενικές γραμμές περίπου τα ίδια με αυτά που είχαν δημοσιοποιηθεί προηγουμένως. Οι δύο δόσεις του εμβολίου της AstraZeneca είναι αποτελεσματικές κατά 67% κατά της μετάλλαξης Δέλτα, με το ποσοστό αυτό να είναι αυξημένο από την προστασία σε ποσοστό 60%, που είχε αναφερθεί αρχικά. Μάλιστα, το ίδιο εμβόλιο είναι αποτελεσματικό σε ποσοστό 74,5% κατά του μεταλλαγμένου στελέχους Άλφα, σε σύγκριση με την αρχική εκτίμηση αποτελεσματικότητας σε ποσοστό 66%. «Μόνο περιορισμένες διαφορές στην αποτελεσματικότητα των εμβολίων εντοπίστηκαν για το μεταλλαγμένο στέλεχος Δέλτα σε σύγκριση με το παραλλαγμένο στέλεχος Άλφα, μετά τη λήψη δύο δόσεων εμβολίου», όπως έγραψαν στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας ερευνητές του Συστήματος Υγείας της Αγγλίας. Τα στοιχεία από το Ισραήλ έδειξαν μικρότερη αποτελεσματικότητα του εμβολίου της Pfizer κατά της νόσησης με συμπτώματα, παρά το γεγονός ότι η προστασία κατά της ασθένειας με σοβαρά συμπτώματα παραμένει υψηλή. Το Σύστημα Υγείας της Αγγλίας είχε προηγουμένως ανακοινώσει ότι η πρώτη δόση οποιουδήποτε εμβολίου από αυτά τα δύο είναι αποτελεσματική περίπου σε ποσοστό 33% κατά της νόσησης με συμπτώματα από το μεταλλαγμένο στέλεχος Δέλτα. Η πλήρης μελέτη που δημοσιεύτηκε εντόπισε ότι μία δόση από το εμβόλιο της Pfizer είναι αποτελεσματική σε ποσοστό 36%, ενώ μία δόση από το εμβόλιο της AstraZeneca είναι αποτελεσματική σε ποσοστό περίπου 30%. «Τα ευρήματά μας για μειωμένη αποτελεσματικότητα μετά την πρώτη δόση θα υποστηρίξουν τις προσπάθειες για τη βελτιστοποίηση της πρόσληψης δύο δόσεων μεταξύ των ευάλωτων ομάδων στο πλαίσιο της μεταδοτικότητας του παραλλαγμένου στελέχους Δέλτα», σύμφωνα με τα όσα έγραψαν οι συμμετέχοντες στην έρευνα. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  22. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προβλέπει ότι η μετάλλαξη Δέλτα, που είναι πολύ μεταδοτική και ήδη ευθύνεται για τα τρία τέταρτα και πλέον των νέων κρουσμάτων Covid σε πολλές μεγάλες χώρες, θα είναι η επικρατέστερη τους επόμενους μήνες. Η μετάλλαξη Δέλτα, που ταυτοποιήθηκε πρώτα στην Ινδία, είναι ήδη παρούσα σε 124 χώρες και περιοχές, ήτοι 13 περισσότερες σε σύγκριση με την περασμένη εβδομάδα, έναντι 180 (έξι περισσότερες) για την Άλφα, η οποία ταυτοποιήθηκε πρώτα στη Βρετανία, 130 (7 επιπλέον) για τη Βήτα, η οποία αναγνωρίστηκε πρώτα στη Νότια Αφρική και 78 (τρεις περισσότερες) για τη Γάμμα, που εμφανίστηκε στη Βραζιλία, υπογραμμίζει ο ΠΟΥ. «Αναμένουμε ότι (η παραλλαγή Δέλτα) θα υπερισχύσει ταχέως των άλλων παραλλαγών και θα γίνει η επικρατούσα (της Covid), που θα κυκλοφορεί τους επόμενους μήνες», συνεχίζει ο ΠΟΥ. Πού… θερίζει η μετάλλαξη Δέλτα Μεταξύ των χωρών όπου η παραλλαγή Δέλτα αποτελεί από τώρα την αιτία για το 75% και πλέον των νέων κρουσμάτων αυτής της νόσου, βρίσκονται η Ινδία, η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδονησία, η Αυστραλία, το Μπανγκλαντές, η Βρετανία, η Νότια Αφρική, η Αυστραλία, η Πορτογαλία, το Ισραήλ. «Εντούτοις, συνεχίζουμε να αγνοούμε ποιος είναι ο ακριβής μηχανισμός στον οποίο οφείλεται η μεγαλύτερη μεταδοτικότητα» αυτής της παραλλαγής σε σύγκριση με τις άλλες, τονίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Περίπου 3,4 εκατομμύρια επιπλέον κρούσματα Covid καταγράφηκαν την εβδομάδα 12-18 Ιουλίου, ήτοι 12% περισσότερα σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα, υπογραμμίζει «Με αυτόν τον ρυθμό, αναμένουμε πως ο σωρευτικός αριθμός των καταγεγραμμένων κρουσμάτων (από την αρχή της πανδημίας) παγκοσμίως ενδέχεται να ξεπεράσει τα 200 εκατομμύρια στις επόμενες 3 εβδομάδες», προειδοποίησε ο ΠΟΥ. Αυτή η τάση θα εξηγείται από τέσσερις παράγοντες: πιο μεταδοτικές παραλλαγές, χαλάρωση των μέτρων δημόσιας υγείας, μεγαλύτερη κοινωνική αλληλεπίδραση και το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι δεν έχουν εμβολιαστεί. Την περασμένη εβδομάδα, ο αριθμός των νέων κρουσμάτων αυξήθηκε κατά 30% στην περιοχή του δυτικού Ειρηνικού και κατά 21% στην περιοχή της Ευρώπης, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Η Ινδονησία καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση: 350.273, ήτοι μια αύξηση 44%, ακολουθεί η Βρετανία (296.447, +41%) και η Βραζιλία που συνεχίζει να έχει υψηλό αριθμό κρουσμάτων (287.610, αλλά καταγράφει μείωση 14%). Ο εβδομαδιαίος αριθμός των νεκρών, 57.000, παρέμεινε, αντιθέτως, σταθερός σε σύγκριση με την περασμένη εβδομάδα. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  23. Στην πόλη Μεσσίνα της Σικελίας χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη η σύριγγα χωρίς βελόνα Nfit, για την χορήγηση του εμβολίου κατά του κορωνοϊού. H σύριγγα αυτή επιτρέπει την χορήγηση του εμβολίου «με υψηλή ταχύτητα» και ενδείκνυται, κυρίως, για όποιον φοβάται, με παθολογικό τρόπο, τις βελόνες. Όσοι εμβολιάστηκαν με την μέθοδο Nfit, δήλωσαν ότι δεν αισθάνθηκαν κανέναν απολύτως πόνο. To εμβόλιο εισάγεται στον οργανισμό μέσω μιας «τρύπας» απειροελάχιστων διαστάσεων, μέσα σε χιλιοστά δευτερολέπτου. «Με την μέθοδο αυτή, λένε οι ειδικοί, αυξάνεται και η απορρόφηση των διαφόρων ουσιών από τον οργανισμό». «Η Μεσσίνα έγινε, πραγματικά, σκαπανέας. Ο νέος αυτός τρόπος χορήγησης, αρχικά θα είναι διαθέσιμος στο εμβολιαστικό κέντρο του εκθεσιακού συγκροτήματος της πόλης, αλλά στην συνέχεια θα επεκταθεί και σε άλλα σημεία χορήγησης», δήλωσε ο Αλμπέρτο Φιρέντσε, επίτροπος αρμόδιος για την εκστρατεία εμβολιασμού στην Σικελία. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  24. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών καλεί τους πολίτες να πάρουν μέτρα προφύλαξης από τον καύσωνα ειδικά εάν ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος ξεπεράσει τα ανώτερα ανεκτά όρια και σε συνδυασμό με ορισμένους άλλους παράγοντες (υγρασία, άπνοια, νηνεμία, παρατεταμένοι χαμηλοί άνεμοι μιας κατεύθυνσης κ.λπ.), μπορεί να δημιουργηθούν συνθήκες που δεν είναι ανεκτές από τον ανθρώπινο οργανισμό. Οι παθολογικές καταστάσεις που δημιουργούνται μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές και να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενή. «Καλούμε τους πολίτες να τηρούν σχολαστικά τα μέτρα προφύλαξης από τις υψηλές θερμοκρασίες, που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία, ειδικά όσων ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Οφείλουμε να αναλαμβάνουμε την ατομική ευθύνη για την προστασία της υγείας μας και να ακολουθούμε τις συστάσεις της επιστημονικής κοινότητας. Έχουμε χρέος τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και απέναντι στο κοινωνικό σύνολο», σχολίασε ο πρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης. Η σημαντικότερη εξέλιξη των διαταραχών του οργανισμού από τις υψηλές θερμοκρασίες είναι η θερμοπληξία, που εμφανίζεται μετά από παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο κυρίως σε περίοδο καύσωνα και εκδηλώνεται με αιφνίδια αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος (>40-41οC), με ερυθρότητα και ξηρότητα του δέρματος, με έντονο αίσθημα δίψας, συγχυτική συμπεριφορά, με σπασμούς του σώματος και τέλος με απώλεια συνείδησης και κωματώδη κατάσταση. Ειδικά τα άτομα που πάσχουν από καρδιαγγειακές παθήσεις και άλλα νοσήματα, όπως σακχαρώδη διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια, πνευμονοπάθειες κ.λπ., ανήκουν στις ιδιαίτερα ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες και πρέπει να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα τους θερινούς μήνες για την αποφυγή των παραπάνω νοσηρών καταστάσεων. Οδηγίες προφύλαξης: Αποφυγή έκθεσης στον ήλιο και παραμονή σε σκιασμένους και δροσερούς χώρους. Σε περίπτωση αναγκαστικής έκθεσης στον ήλιο πρέπει να χρησιμοποιείται καπέλο και σκουρόχρωμα γυαλιά. Η ένδυση να αποτελείται κατά προτίμηση από λεπτά, ευρύχωρα, ανοιχτόχρωμα, κυρίως βαμβακερά ενδύματα. Αποφυγή, κατά το δυνατό, σωματικής κόπωσης και εργασίας τις θερμές ώρες της ημέρας. Άφθονη λήψη δροσερού νερού ή φυσικών χυμών. Αποφυγή σακχαρούχων, ανθρακούχων ποτών. Λήψη ελαφράς, μη λιπαρής, αλατισμένης τροφής, κατανεμημένης σε μικρά συχνά γεύματα. Αποφυγή οινοπνευματωδών ποτών. Συχνά δροσερά λουτρά, τοποθέτηση ψυχρών επιθεμάτων. Οι ευρισκόμενοι σε φαρμακευτική αγωγή και ιδίως όσοι λαμβάνουν διουρητικά, ηρεμιστικά, αντιυπερτασικά, αντιισταμινικά, Β’ αναστολείς κ.λπ. φάρμακα πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή επαφή με τους θεράποντες γιατρούς τους προκειμένου να λαμβάνουν τις ανάλογες οδηγίες. Επίσης, σε διαρκή επαφή με τους γιατρούς τους πρέπει να βρίσκονται όσοι πάσχουν από νοσήματα του καρδιαγγειακού, κεντρικού νευρικού και αναπνευστικού συστήματος, οι διαβητικοί, νεφροπαθείς, αλκοολικοί καθώς και οι πάσχοντες από πάσης φύσεως βαρέα νοσήματα. Οι κάτοικοι του κέντρου της Αθήνας να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους στις περιοχές του κέντρου που διακρίνονται από υψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση και αυξημένη κυκλοφορία. Οι μόνιμοι κάτοικοι του κέντρου της Αθήνας είναι προτιμότερο τις θερμές ώρες της ημέρας να παραμένουν στο σπίτι τους. Οι ευπαθείς κατηγορίες πληθυσμού (βρέφη, παιδιά προσχολικής ηλικίας, υπερήλικες, έγκυες, παχύσαρκοι κ.λπ.) να τηρούν με σχολαστικότητα τα μέτρα προφύλαξης και να επικοινωνήσουν άμεσα με το γιατρό τους εφόσον εμφανίσουν σύμπτωμα το οποίο ενδεχομένως είναι αποτέλεσμα των καιρικών συνθηκών όπως ζάλη, κεφαλαλγία, ίλιγγο, υπνηλία, διαταραχές συμπεριφοράς, ναυτία, εμετούς, κράμπες κ.λπ. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  25. Τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL) σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας και Αλτσχάιμερ μετά από μια δεκαετία, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Lancet Healthy Longevity. Χρηματοδοτούμενοι από τον οργανισμό Alzheimer's UK, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ανώνυμα δεδομένα από τη Βάση Δεδομένων Έρευνας Κλινικής Πρακτικής του Ηνωμένου Βασιλείου (CPRD) περιλαμβάνοντας πάνω από 1,8 εκατομμύρια ενήλικες του Ηνωμένου Βασιλείου ηλικίας άνω των 40 ετών που είχαν μέτρηση χοληστερόλης αίματος μεταξύ 1992 και 2009, με περίοδο παρακολούθησης έως 23 χρόνια ή έως τη διάγνωση της άνοιας. Ήταν σε θέση να υπολογίσουν τους κινδύνους της επακόλουθης άνοιας και της νόσου του Αλτσχάιμερ για την ολική χοληστερόλη και την LDL χοληστερόλη. Λόγω του μεγάλου μεγέθους της μελέτης, οι ερευνητές μπόρεσαν να επικεντρωθούν στη μέτρηση της χοληστερόλης στο αίμα στη μέση ηλικία (κάτω των 65 ετών) που ήταν σχετικά υγιείς. Από τα 953.635 άτομα στα οποία είχε καταγραφεί η LDL χοληστερόλης, το 2,3% (21.602) διαγνώστηκε με άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ. Από τους 1,8 εκατομμύρια ανθρώπους που έκαναν την πρώτη μέτρηση ολικής χοληστερόλης, σχεδόν 50.000 (2,7%) είχαν μεταγενέστερη διάγνωση άνοιας έως το 2015. Αυτές οι συσχετίσεις ήταν ασθενέστερες σε άτομα που είχαν μετρήσει τη χοληστερόλη αίματος μετά την ηλικία των 65 ετών. Δεν παρατηρήθηκαν συνεπείς συσχετίσεις για χοληστερόλη λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας (HDL) ή τριγλυκερίδια. Αυτά τα αποτελέσματα δεν αποδόθηκαν στο δείκτη μάζας σώματος, τη χρήση στατινών ή το αλληλόμορφο APOEε4 -μια παραλλαγή γονιδίου που σχετίζεται τόσο με αυξημένη χοληστερόλη LDL όσο και με αυξημένο κίνδυνο άνοιας. Ο επικεφαλής συγγραφέας, Δρ. Masao Iwagami, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Tsukuba, δήλωσε: "Η μελέτη μας ξεπέρασε σε μέγεθος όλες τις προηγούμενες μελέτες και παρέχει ακριβή αποτελέσματα. Σε άτομα με χοληστερόλη που μετράται κάτω των 65 ετών ο κίνδυνος άνοιας που διαγνώστηκε 10 χρόνια αργότερα ήταν περίπου 60% υψηλότερος σε εκείνους με LDL άνω των 200 mg/dL (5,17 mmol / L) σε σύγκριση με επίπεδα κάτω των 100 mg/dL (2,6 mmol / L). Η ισχύς αυτής της συσχέτισης είναι συγκρίσιμη με άλλους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου όπως η κατανάλωση αλκοόλ και μεγαλύτερη από ό, τι η ισχύς της αρτηριακής πίεσης". Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  26. H εταιρεία επικοινωνίας DGpr διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία το 6ο FORUM Το Αύριο της Υγείας με θέμα «Διαβήτης – Καρδιομεταβολικά Νοσήματα - Οι παρεμβάσεις το 2021» το Σάββατο 24 Ιουλίου 2021 στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς στην αίθουσα εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Κεφαλληνίας & Ιθάκης. Το Forum πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Κεφαλληνίας & Ιθάκης. Την εκδήλωση συντόνισε η δηµοσιογράφος, παρουσιάστρια της τηλεοπτικής εκποµπής «ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» και Δ/ντρια της ιστοσελίδας toavriotisygeias.gr Δήµητρα Γιώτη. Οι προσκεκλημένοι μαζί με το κοινό συμμετείχαν σε μια διαδραστική συζήτηση για την βελτίωση της υγείας όλων μας. Τις εργασίες του Forum άνοιξε η κα Σοφία Ζαφειράτου, Παθολόγος, Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Κεφαλληνίας & Ιθάκης απευθύνοντας χαιρετισμό. Αμέσως μετά η κα Ελένη Μπιλιανού, Καρδιολόγος, Πρόεδρος Ελληνικού Κολλεγίου Θεραπείας Αθηροσκλήρωσης (ΕΚΘΑ) ανέλυσε το θέμα με τίτλο «Δυσλιπιδαιμία, Υπέρταση: Οι τελευταίες κατευθυντήριες οδηγίες». Η κα Μπιλιανού αναφέρθηκε στους στόχους και στις κατευθυντήριες οδηγίες των μεγάλων επιστημονικών εταιρειών για την υπέρταση και την υπερλιπιδαιμία. Όσον αφορά την υπέρταση η Πρόεδρος του ΕΚΘΑ τόνισε ότι αξιολογούνται και οι μετρήσεις με την συνεχή καταγραφή και οι μετρήσεις στην οικεία του ασθενούς εκτός από τις μετρήσεις στο ιατρείο. Σχετικά με την υπερλιπιδαιμία αναλύθηκαν οι αυστηροί στόχοι για την LDL στους ασθενείς υψηλού κινδύνου. Η κα Παρασκευή Φαραντάτου, Παθολόγος, αναφερόμενη στο θέμα με τίτλο «Λοιμώξεις δέρματος & μαλακών μορίων για διαβητικούς – διαβητικό πόδι», τόνισε την αξία και σημασία του διαβητικού ποδιού που αποτελεί την κυριότερη αιτία νοσηλείας των διαβητικών ασθενών που συχνά παρουσιάζουν έλκος στα κάτω άκρα με κίνδυνο επιμόλυνσης και δημιουργίας διαβητικού ποδιού. Οι λοιμώξεις του διαβητικού ποδιού είναι πολυμικροβιακές. Απαιτούν συνεχείς καλλιέργειες, απεικονιστικές εξετάσεις και χορήγηση ισχυρών αντιβιοτικών. Η κα Φαραντάτου επεσήμανε την αξία της πρόληψης για την μη εμφάνιση έλκους και διαβητικών ποδιών. Στη συνέχεια η κα Σοφία Ζαφειράτου, Παθολόγος, Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Κεφαλληνίας & Ιθάκης πραγματοποίησε ομιλία με θέμα «Διαβητική Νευροπάθεια - Η δράση του άλφα-λιποϊκού οξέος». Η κα Ζαφειράτου επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της διαβητικής νευροπάθειας αφορά όχι μόνο τα περιφερειακά νεύρα αλλά και το αυτόνομο νευρικό σύστημα, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής του ασθενούς και να μειωθούν οι εισαγωγές στο νοσοκομείο. Επίσης η Πρόεδρος του ΙΣΚ συμπλήρωσε ότι η σωστή ρύθμιση του διαβητικού ασθενούς είναι η βάση της θεραπείας και η τακτική παρακολούθησης του ασθενούς είναι η βάση της πρόληψης. Ακόμη η κα Ζαφειράτου τόνισε ότι το α-λιποΐκό οξύ είναι μία ουσία πολύ αποτελεσματική και ασφαλής στην θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες, το οποίο είναι και η μόνη αιτιολογική θεραπεία που υπάρχει στην θεραπευτική φαρέτρα των ιατρών. Στη συνέχεια ο Παθολόγος κύριος Γιώργος Χριστοδουλάκης πραγματοποίησε παρέμβαση – τοποθέτηση για περιστατικά ασθενών με πολλούς παράγοντες κινδύνου με διαβήτη και επιπλοκές με καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια. Ο κύριος Χριστοδουλάκης απέδειξε στην κλινική πράξη πως μπορούν να εφαρμοσθούν οι κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας των μεταβολικών νοσημάτων με σκοπό την βέλτιστη αντιμετώπιση των ασθενών. Το Forum ολοκληρώθηκε με την ομιλία του Δρ. Ανδρέα Μελιδώνη, Παθολόγος – Διαβητολόγος και Συντονιστής – Δ/ντής του Καρδιομεταβολικού Κέντρου του Metropolitan Hospital, Πρόεδρος ΕΚΟΜΕΝ. Ο κ. Μελιδώνης αναφέρθηκε στα τελευταία επιδημιολογικά δεδομένα του διαβήτη, σύμφωνα με τα οποία το 15% του πληθυσμού πάσχει από διαβήτη, ενώ φαίνεται ότι το 1/3 του πληθυσμού τουλάχιστον στην Αμερική έχει προδιαβήτη που είναι το προεόρτιο του διαβήτη. Ο Δρ. Ανδρέας Μελιδώνης ανέλυσε επίσης τις νέες αντιδιαβητικές αγωγές όπως οι αγωνιστές GLP-1 και οι αντιδιαστολείς SGLT-2 που είναι αγωγές που εκτός της ρύθμισης του σακχάρου και της απώλειας βάρους στους παχύσαρκους προσφέρουν ισχυρή καρδιαγγειακή και νεφρική προστασία. Τέλος ο κύριος Μελιδώνης περιέγραψε το νέο καρδιονεφροηπατομεταβολικό σύνδρομο που είναι η μετεξέλιξη του γνωστού μεταβολικού συνδρόμου το οποίο σίγουρα θα απασχολήσει την ιατρική κοινότητα στο μέλλον για την δυνατότητα διάγνωσης και αντιμετώπισης του. Το Forum πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των εταιρειών: ANGELINI PHARMA, LIBYTEC, STEVIA PARANA. Περισσότερες πληροφορίες για το FORUM: Δήμητρα Γιώτη, [email protected], 6972222915. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  27. Η νόσος των λεγεωναρίων γνώρισε το φως της δημοσιότητας το 1976, όταν ξέσπασε επιδημία (οξύ εμπύρετο νόσημα του αναπνευστικού) κατά τη διάρκεια συνεδρίου της Αμερικανικής Λεγεώνας στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, εξού και το όνομά της. Συνολικά προσβλήθηκαν 221 άτομα από πνευμονία, 34 εκ των οποίων κατέληξαν. Κατά την έρευνα για τον αιτιολογικό παράγοντα αυτής της επιδημίας, απομονώθηκε και ταυτοποιήθηκε ο υπεύθυνος μικροοργανισμός, ένα Gram αρνητικό βακτηρίδιο το οποίο ονομάσθηκε λεγιονέλλα. Για τα αίτια εμφάνισης, τα συμπτώματα, τη διάγνωση και τη θεραπεία της νόσου μας ενημερώνει ο κ. Νικόλαος Δ. Χαΐνης, Διευθυντής Πνευμονολόγος στο Metropolitan Hospital. Υπάρχουν περίπου 40 είδη λεγιονέλλας και, από αυτά, περισσότερα από τα μισά μπορούν να προκαλέσουν νόσο στον άνθρωπο. Το είδος λεγιονέλλα pneumofila ευθύνεται για το 90% των λοιμώξεων. Ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξή του είναι το υδάτινο -λίμνες, ποτάμια, δεξαμενές, πισίνες, συστήματα ύδρευσης μεγάλων κτιριακών μονάδων, θερμές και ιαματικές πηγές. Είναι αρκετά ανθεκτικό, δύναται να επιζήσει σε ποικίλες συνθήκες του περιβάλλοντος (σε θερμοκρασίες από 0 μέχρι 36° C, τόσο σε όξινο όσο και σε αλκαλικό περιβάλλον: pH από 5 μέχρι 8,5). Η θερμοκρασία όμως που ευνοεί ιδιαιτέρως την ανάπτυξη αλλά και τον πολλαπλασιασμό του είναι μεταξύ 40 και 50° C. Τα συστήματα κλιματισμού (air condition), δεν θεωρούνται πλέον πηγές μετάδοσης του βακτηριδίου, όπως πιστευόταν παλαιότερα. Τρόπος μετάδοσης Ο άνθρωπος προσβάλλεται μέσω εισπνοής ή εισρόφησης μικροσταγονιδίων ύδατος που περιέχουν τον μικροοργανισμό. Παράγοντες που διευκολύνουν την ανάπτυξη της νόσου στον άνθρωπο είναι το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ. Επίσης, περισσότερο ευάλωτα είναι τα ανοσοκατασταλμένα άτομα και εκείνα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα των πνευμόνων. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μπορεί να προσβάλλει οποιαδήποτε ηλικία. Η περίοδος επώασης κυμαίνεται από 2 μέχρι 10 ημέρες. Η κλινική εικόνα ποικίλλει και τα συμπτώματα μπορεί να αφορούν περισσότερα του ενός συστήματα του οργανισμού. Ο ασθενής αισθάνεται για λίγες ημέρες αδυναμία και καταβολή και μπορεί να ακολουθήσει μια περίοδος με συμπτώματα γριπώδους συνδρομής. Ο βήχας (αρχικά ξηρός κατόπιν παραγωγικός) μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα προσβολής των πνευμόνων. Πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν υψηλό πυρετό (περισσότερο από 39° C), συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα (διάρροια, ναυτία, έμετο, στομαχικές διαταραχές), από το κεντρικό νευρικό σύστημα (πονοκέφαλο, σύγχυση, λήθαργο, ντελίριουμ), από την καρδιά (βραδυκαρδία) κ.λπ. Ανάλογα δε με την έκταση της πνευμονίας αλλά και τη συνύπαρξη ή όχι άλλων νοσημάτων, μπορεί να υπάρχει δύσπνοια ή και αναπνευστική ανεπάρκεια. Εργαστηριακά ευρήματα Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείχνει: τμηματική ή λοβώδη πνευμονία (συνήθως μονόπλευρη και σπάνια αμφοτερόπλευρη), όπως επίσης πλευριτική συλλογή. Ακόμα, μπορεί να εμφανίζεται σαν πνευμονικό απόστημα ή με τη μορφή στρογγυλών πυκνώσεων σε περίπτωση σηπτικών εμβόλων. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και η εξέταση των κοπράνων είναι στείρα. Στο περιφερικό αίμα έχουμε μέτρια λευκοκυττάρωση, υπονατριαιμία, υποφωσφαταιμία και διαταραχές των ηπατικών λειτουργιών. Τα ούρα παρουσιάζουν μικροσκοπική αιματουρία. Διάγνωση Υπάρχουν διάφορες εργαστηριακές δοκιμασίες για τη διάγνωση της νόσου όπως: η έμμεση μέθοδος ανοσοφθοριζόντων αντισωμάτων (αύξηση τίτλου αντισωμάτων 1 : 128), η απομόνωση του βακτηριδίου από διάφορα υλικά, όπως πτύελα, βρογχικές εκκρίσεις, αίμα, πλευριτικό υγρό, πνευμονικός ιστός κ.λπ. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η λεγιονέλλα δεν ανήκει στη φυσιολογική χλωρίδα του στοματοφάρυγγα και η απομόνωσή της από τα πτύελα ή τις βρογχικές εκκρίσεις θεωρείται διαγνωστική. Επίσης, για την καλλιέργειά της απαιτούνται ειδικά θρεπτικά υλικά, γιατί η ανάπτυξή της αναστέλλεται από τη φυσιολογική χλωρίδα, οπότε, για το λόγο αυτό, θεωρείται προτιμότερη η λήψη υλικού μέσω του ινοβρογχοσκοπίου. Η διάγνωση μπορεί να τεθεί εύκολα με την ανίχνευση αντιγονικών ουσιών του μικροοργανισμού στα ούρα. Πρόγνωση και Θεραπεία Η νόσος των λεγεωναρίων αποτελεί το 1-8% των πνευμονιών της κοινότητας. Σε περίπτωση έγκαιρης διάγνωσης, η πρόγνωση είναι άριστη. Η καθυστέρηση στη διάγνωση, η συνύπαρξη άλλων νοσημάτων, επιβαρυντικών παραγόντων (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ) ή η έκπτωση της άμυνας του οργανισμού (π.χ. χρόνια λήψη κορτιζόνης κ.λπ), καθιστούν δύσκολη την αντιμετώπιση της νόσου, είναι δυνατόν να επιμηκύνουν τη νοσηλεία αλλά και να ευνοήσουν τις επιπλοκές της νόσου και να αυξήσουν τη θνητότητα η οποία μπορεί να φθάσει περίπου το 15%. Φάρμακα εκλογής για την αντιμετώπισή της είναι αντιβιοτικά όπως οι μακρολίδες και οι κινολόνες. Η διάρκεια της θεραπείας είναι περίπου 3 εβδομάδες. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  1. Load more activity
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up